Een familie met eigen regels in een Noord-Hollandse badplaats: Pieter Waterdrinker laat een jongen opgroeien in een leeg familiehotel, Mizee volgt Marly in haar Haarlemse clan. Allebei weemoedig en geestig over families die niet willen veranderen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en emotioneel
Marly raakt uit balans door een onverwachte liefde, en de getrouwde componist van Maarten 't Hart al net zo door een veel jongere vrouw. 't Hart schrijft met dezelfde ironie over verliefdheid die alles op losse schroeven zet.
Een vrouw die ineens moet kiezen tussen wat er altijd was en iets nieuws: Siebelink laat zien hoe een schijnbaar volmaakt leven gaat schuren, zoals Marly de familieregels moet herzien. Ernstiger van toon dan Mizee.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Ook Siebelink keert in Margje terug naar een familie uit een eerder boek, net zoals De halfbroer verdergaat met de Haarlemse familie van Mizee. Je kunt beide los lezen, maar met de voorganger erbij wint het.
Gedeeld: familiegeheim, langzaam opbouwend en literair
Tom Lanoye schrijft net als Mizee over liefde en familie met een flinke dosis zwarte humor: een rouwende man belandt in een vreemd huwelijk. Vlaams en scherper, met dezelfde mix van verdriet en lachen.
Marly weegt oude familieregels, de verteller van Pfeijffer de geschiedenis van een heel continent: allebei met ironie, verliefdheid en afscheid als motor. Pfeijffer is breder en barokker.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Reve laat een succesvolle schrijver twijfelen aan zichzelf, zoals Marly door haar succes uit balans raakt. Een korte, ironische novelle over succes, angst en liefde, met de droge toon die ook Mizee zo goed beheerst.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Na de dood van een schilder fotografeert een oude vriend bij Bernlef zijn hele nalatenschap, en komen er oude verhoudingen boven. Rustiger en ernstiger dan Mizee, maar ook over afscheid en wat een familie bindt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en emotioneel
Bij Esther Gerritsen hoort Coco van haar moeder dat die niet lang meer heeft, en dat zet hun moeizame band op scherp. Net als in De halfbroer schuurt afscheid hier tegen familiegewoontes, verteld met een kale, geestige pen.
Grunberg brengt zijn psychiater Kadoke terug uit een eerder boek, zoals Mizee de familie Sanders. Allebei vervolgen die zelfstandig te lezen zijn en die met een grijns over liefde, familie en morele regels schrijven.
Dimitri Verhulst laat een man van zestig de regels aan zijn laars lappen voor een laatste zomer; Marly moet ook haar familieregels opnieuw wegen. Verhulst is ontroerender, Mizee droger, maar beide boeken zitten vol warmte en ironie.