Waarom deze past
De wandelaar van Van Dis krijgt een hond in zijn schoot en raakt zo verzeild in een andere wereld. Dimitri Verhulst laat zijn Malodot nog verder afdwalen, naar een kliniek voor overledenen: absurder, maar met dezelfde mild-spottende blik op mensen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Na de Parijse wandelingen van Van Dis kun je met hem terug naar Nederland, al is het een ander land dan je kent: een republiek na een orkaan. Hetzelfde ironische oog, nu gericht op de toekomst in plaats van op de straten van Parijs.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Jan Siebelink
Waarom deze past
Van Dis volgt één man door de achterbuurten van Parijs; Jan Siebelink volgt één vrouw, Hanna, door een heel leven van feesten en tegenslag. Een rustige roman met dezelfde liefdevolle aandacht voor gewone levens.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Van Dis schreef een liefdesverklaring aan Parijs met een man op leeftijd als gids. Japin doet iets vergelijkbaars met Rome en de film, via een oude maestro op zijn ziekbed: weemoedig, zinnelijk en vol herinneringen aan een stad.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Naast De wandelaar staan in deze Parijsband kortere stukken, en wie juist die korte vorm mooi vindt, kan naar Japins tweeluik grijpen. Ook hier mensen die even uit hun leven vallen en op een vreemde plek opnieuw moeten kijken.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Dimitri Verhulst
Waarom deze past
Bij Van Dis brengt een hond een eenzame man in beweging door de Parijse straten. Ook bij Verhulst loopt een hond mee, nu naast een weduwe op leeftijd: een dunne, weemoedige roman die de stad inruilt voor sneeuw en stilte.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
De man in De wandelaar heeft zijn ambities losgelaten en kijkt van onderop naar de stad. Wieringa schreef in deze vroege roman over een jonge buitenstaander met datzelfde gebrek aan richting: rommeliger en jonger dan Van Dis, maar net zo geestig.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Pieter Waterdrinker
Waarom deze past
Van Dis laat Parijs zien vanuit de goot, tussen zwervers en vluchtelingen. Waterdrinker doet iets vergelijkbaars met een levensverhaal vanuit een gevangeniscel, brutaler en sneller van toon, maar met hetzelfde plezier in buitenstaanders.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Kader Abdolah
Waarom deze past
In de Parijse daklozenwereld van Van Dis kom je mensen tegen van wie je de voorgeschiedenis maar half hoort. Abdolah vertelt die voorgeschiedenis wel, in korte verhalen over ontheemde vrouwen: soberder en zwaarder dan de Parijsboeken.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Haruki Murakami
Waarom deze past
In De wandelaar loopt een eenzame man door een grote stad en zoekt hij houvast. Murakami's Tsukuru Tazaki doet dat in Tokyo, nadat zijn vrienden hem hebben verstoten: een verstilde roman over eenzaamheid, met dezelfde langzame, aandachtige blik.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Wat De wandelaar zo leuk maakt, is de verwondering van een keurige man in een rommelige wereld. Mizee schrijft over een vrouw die door een plotselinge wending het spoor bijster raakt, en zij kijkt net zo ironisch naar haar hoofdpersoon.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
