van Dimitri Verhulst
Kenmerkend: emotioneel, literair en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
De winterse stilte rond Mevrouw Verona vind je terug in deze twee novellen van Japin, waarin sneeuw mensen tot stilstand dwingt en ze terugkijken op wat ze kwijtraakten. Iets theatraler van toon, met muziek en toneel als achtergrond, maar even ingetogen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Een oud mens die aan het eind terugkijkt op die ene grote liefde: dat is Mevrouw Verona bij de rivier, en dat is Japins zieke regisseur. Japin schrijft weelderiger en filmischer, Verhulst kaal en droogkomisch, maar de weemoed is dezelfde.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Jan Siebelink
Waarom deze past
Verhulst vat in één winterochtend een heel dorpsleven samen; Siebelink volgt één familie door feesten, sterfgevallen en tegenslag. Allebei traag en warm verteld, met oog voor gewone levens die bij nader inzien groots blijken.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Ook Siebelink schrijft over verlies dat een leven tekent: een jongen die jong zijn moeder kwijtraakt en opgroeit naast een familie die niet de zijne is. Waar Mevrouw Verona terugkijkt, kijk je hier mee vooruit, in hetzelfde rustige tempo.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Mevrouw Verona weet dat ze de heuvel niet meer opkomt; Palmens schrijfster weet dat haar lichaam het opgeeft. Beide romans kijken met open ogen naar het einde en naar wat je nalaat, al is Palmen beschouwender en minder dorps.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Wie Verhulsts tedere kant in Mevrouw Verona kon waarderen, vindt hier zijn speelsere blik op leven en dood: een man die na een ongeluk eerst moet afkicken van het bestaan. Absurder van opzet, maar ook dit boek gaat over afscheid nemen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Een afgelegen plek als decor voor de late jaren: het dorp van Mevrouw Verona en de vallei van Van Dis hebben veel gemeen. Van Dis vertelt over een schrijver die zich terugtrekt van de wereld, met hetzelfde trage ritme en dezelfde aandacht voor ouder worden.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Freek de Jonge
Waarom deze past
Rouw is de onderstroom van Mevrouw Verona, en bij Freek de Jonge staat hij vooraan. Een vader verliest zijn kind en raakt los van alles; persoonlijker en rauwer dan Verhulsts dorpsvertelling, maar net zo eerlijk over wat gemis met je doet.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Winter, een verlaten plek en een hoofdpersoon die door lege ruimtes dwaalt: Waterdrinkers familiehotel aan zee ademt dezelfde sfeer als Verhulsts heuveldorp. Hier kijk je alleen door de ogen van een kind in plaats van een oude vrouw.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en emotioneel
Waarom deze past
Mevrouw Verona overziet haar leven in één wandeling; Mulisch laat een oude acteur die altijd in de schaduw stond eindelijk het toneel opeisen. Allebei weemoedig en geestig tegelijk, over mensen die pas laat zien wat hun leven was.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Haruki Murakami
Waarom deze past
Murakami's Tsukuru moet terug naar wat hem als jonge man overkwam, zoals Mevrouw Verona terugdenkt aan haar verloren liefde. Een stille, melancholieke roman over gemis, met Japan als decor in plaats van een dorpje op een heuvel.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Mevrouw Verona verwacht niets meer van het leven en vindt juist daarin rust. Bij Wieringa zit die gelatenheid in een veel jongere man, maar het boek heeft dezelfde mengeling van droefheid en droge grappen die Verhulsts dorpsportret zo eigen maakt.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
