Boeken zoals Hebben en Zijn

Waarom deze past

Malodot zit bij Verhulst in groepstherapie met de doden; bij Palmen ligt een vrouw op de bank van haar psychiater. Beide boeken bestaan grotendeels uit praten en terugkijken, en laten de lezer meeluisteren naar iemand die zijn leven probeert te begrijpen. Palmen is ernstiger, Verhulst grappiger.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Waar Hebben en Zijn begint na de dood, staat Palmens schrijfster Lotte er nog vlak voor: haar hart houdt ermee op. Dezelfde vraag naar wat een leven waard was en wat je achterlaat, verteld in een rustig tempo en met meer ernst dan Verhulsts afkickkliniek.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Nog een Verhulst, en weer een hoofdpersoon die haar bestaan onder ogen moet zien: hier een jonge vrouw in Senegal en een bekende wielrenner uit Vlaanderen. Net zo psychologisch als Hebben en Zijn, met dezelfde scherpe, licht spottende stem.

Gedeeld: literair, psychologisch en emotioneel

Waarom deze past

Malodot moet in de kliniek zijn leven overdoen; Ruben Katz vertelt het zijne vanuit een cel. Twee verhalen die vanuit een eindpunt terugblikken, met humor en spijt door elkaar. Waterdrinker is avontuurlijker en reist meer, Verhulst blijft dichter bij één man.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Bij Japin ligt een Italiaanse filmmaker op zijn sterfbed en zet hij alles op één laatste project. Minder satire, meer weemoed, maar de lezer van Hebben en Zijn herkent het terugkijken op wat je had en kwijtraakte.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

De kliniek waar Malodot moet afkicken van het leven heeft iets van de inrichting waar Thijssens Henricus zit. Beide boeken laten een man vanuit zo'n instelling op zijn leven terugkijken, met droge humor en een langzame, aandachtige opbouw.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Malodot moet bij de Counselor verantwoorden wat hij van zijn leven maakte; Wieringa's hoofdpersoon stelt zichzelf die vraag terwijl hij nog leeft, achter de gootsteen van een restaurant. Allebei mannen die twijfelen aan hun bestaan, verteld met melancholische humor.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Hebben en Zijn draait om wat een mens bezit en wie hij is; bij Mizee raakt Marly Sanders juist uit balans door succes en liefde tegelijk. Lichter en grappiger, met dezelfde langzame opbouw, en ook hier een hoofdpersoon die zichzelf opnieuw moet leren kennen.

Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Reve legt verantwoording af over zijn weg naar de katholieke kerk, Verhulst laat Malodot verantwoording afleggen tegenover een Counselor. Twee boeken over een leven dat achteraf wordt gewogen, met een ironie die nooit helemaal ernstig wordt. Reve is persoonlijker, Verhulst verzint vrijer.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Net als Malodot moet Tsukuru Tazaki terug naar wat er vroeger misging, al leeft hij nog en zoekt hij zijn oude vrienden zelf op. Murakami is stiller en dromeriger dan Verhulst, maar de therapeutische terugblik die Hebben en Zijn draagt, zit ook in deze roman.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Een hotel waar de werkelijkheid verschuift en een schimmige figuur de weg wijst: Murakami's Dolfijnenhotel lijkt op Verhulsts kliniek voor overledenen. Allebei half absurd, half ernstig, en allebei over iemand die moet afrekenen met zijn verleden. Murakami is vreemder, Verhulst feller.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Malodot moet zijn leven misschien precies opnieuw doorlopen; Siebelink volgt Hanna en haar familie door alle hoogte- en dieptepunten van een gewoon bestaan. Wie bij Verhulst vooral geraakt werd door de terugblik op het alledaagse, vindt hier de ernstige variant.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel