MacBride mengt net als Dhooge in Styx gruwel met gitzwarte humor, en ook hier draait alles om een moordenaar met een eigen, akelige handtekening. Schotland in plaats van de Belgische kust en geen zombie, maar de toon zit er vlak naast.
Wie de bijtende grappen in Styx kon waarderen, vindt in Logan McRae een rechercheur die net zo vaak lacht als vloekt. MacBride laat Aberdeen even grauw ogen als Dhooge Oostende, en het politiewerk is minstens zo smerig.
In Styx stalt een moordenaar zijn slachtoffers als beelden uit, en bij Arne Dahl duikt in Stockholm ook een raadselachtig beeld op. Dahl is serieuzer en werkt met een heel team, maar de theatrale dader is verwant.
Harry Hole is net als Raphaël Styx een rechercheur die het met de regels niet zo nauw neemt. Nesbø jaagt hier in een hete Oslose zomer op een moordenaar die tekens achterlaat, zonder bovennatuurlijke draai maar met dezelfde hardheid.
Ook Deaver zet een moordenaar met een gruwelijk ritueel tegenover de politie, zoals in Styx. Lincoln Rhyme werkt vanuit forensisch bewijs in plaats van met zwarte humor, dus verwacht een strakkere, technischere puzzel.
Wie het extreme van Styx niet afschrikt, kan door met Chris Carter, die zijn moorden even beeldend beschrijft. Robert Hunter mist de grappen van Dhooge, maar het tempo ligt hoog en de jacht op de dader is meedogenloos.
Eekhaut is net als Dhooge een Vlaamse auteur die misdaad graag ver buiten de gebaande paden zet. Na het surrealistische Oostende van Styx brengt hij je naar Jamaica, met een vlucht die begint in Zaventem.
Net als in Styx jaagt een rechercheur met een eigen karakter op een moordenaar die een vast patroon volgt. Redondo stuurt Amaia Salazar naar de FBI Academy: serieuzer dan Dhooge, maar met dezelfde neiging tot het bijzondere.
Na de surrealistische jacht in Styx is Craven een nuchtere maar even onverbiddelijke keuze. Hij begint met een schokkende moord op een feestdag en bouwt daarna een stevig, Brits politieonderzoek op, zonder de humor van Dhooge.
Wie in Styx vooral het speurwerk naar een dader met een eigen handschrift volgde, vindt bij Billingham een grondig politieonderzoek in Londen. Somberder en realistischer dan Dhooge, zonder zombie, maar net zo meedogenloos.
Dit Scarpetta-verhaal begint op een Belgisch vrachtschip, een knipoog voor wie net uit de Belgische kuststad van Styx komt. Cornwell werkt vanuit het lijkenhuis in plaats van de straat, en de toon is zakelijker en forensischer.
Lijken die als een tableau in een kerk hangen: Hermans kiest net zo'n opvallend beeld als de standbeelden in Styx. Het Utrechtse politieonderzoek is nuchterder en zonder zombie, maar de dader houdt even graag van een groot gebaar.