Wade leeft half in de OASIS; Hiro Protagonist leeft half in de Metaverse, waar hij als zwaardvechter en hacker een reputatie heeft terwijl hij offline maffiapizza's rondbrengt. Stephenson was er eerder bij dan Cline en schrijft bijtender.
Een wereld die als spel is ingericht, vallen die je moet doorzien en een publiek dat meekijkt: Dungeon Crawler Carl heeft dezelfde spellogica als de speurtocht in de OASIS. Ruiger en veel absurder, met evenveel vaart. Dit is deel één.
In QualityLand bepalen algoritmes met wie je samen bent en wat je koopt. Marc-Uwe Kling maakt net als Cline een vlotte, grappige toekomst waarin techniek het leven overneemt, alleen draait het hier om satire in plaats van een speurtocht.
Jazz Bashara is koerier in de enige stad op de maan en heeft nooit genoeg geld, net zoals Wade opgroeit in een verarmde toekomst. Andy Weir schrijft met dezelfde lichte toon en hoge vaart, en ook zijn hoofdpersoon moet slim zijn om rond te komen.
Een fietskoerier steelt in een opwelling een zonnebril op een feest, en dat blijkt geen gewone bril. Gibson begint net zo klein als Cline, met één vondst die alles in beweging zet; iets ruwer van stijl, in een nabije toekomst vol technologie.
In Ready Player One wil een groot concern de OASIS in handen krijgen. Bij Pohl en Kornbluth is die strijd al gestreden: reclamemakers hebben het voor het zeggen en iedereen consumeert. Een klassieke satire, kort en vlot.
Een supercomputer die zichzelf repareert en uitbreidt houdt de vrede in stand. Wie in Ready Player One gefascineerd raakte door een systeem dat het hele leven bepaalt, vindt bij Philip K. Dick een kortere, paranoïdere variant.
Jaren na een verwoestende oorlog zwerft Gordon langs nederzettingen waar iedereen elkaar wantrouwt. Net als Wade beweegt hij zich door een kapotte toekomst en moet hij uitzoeken op wie hij kan bouwen; Brin is serieuzer, het tempo blijft hoog.
Zodra Wade de eerste aanwijzing kraakt, wordt hij een doelwit. Dylan O'Connor overkomt hetzelfde, alleen sneller: een onbekende spuit hem in een motel iets in. Koontz schrijft een thriller met een randje sciencefiction, net zo opgejaagd.
Een theocratie onder de Profeet regeert Amerika met angst, spionage en propaganda. Heinlein schrijft net zo vlot als Cline over een toekomst waarin één macht alles in handen heeft, alleen zonder virtuele wereld om naar te vluchten.
De wereld van Wade is al kapot voordat het boek begint; bij Wyndham zie je het gebeuren, als bijna iedereen na één nacht blind wakker wordt. Een klassieker uit de jaren vijftig, ernstiger dan Cline maar even spannend.