Morgaine is een legende met bloed aan haar handen, en Elric is net zo'n duistere figuur: een zieke albinokeizer van een oud drakeneiland. Moorcock schrijft kort en somber, met een held die je nooit helemaal vertrouwt, zoals Vanye zijn vrouwe.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en spanning
De stenen poorten in Cherryh's boek lijken magie, maar zijn overblijfselen van een techniek die veel ouder is dan de mensen weten. Vance doet hetzelfde onder een zwakke rode zon, waar de laatste mensen tussen ruïnes leven en vergeten wetenschap voor tovenarij houden.
Gedeeld: epische wereld, duister en moreel grijze hoofdpersoon
Vanye is verstoten na een doodslag, en Skilgannon bij Gemmell probeert als monnik een bloedbad te vergeten. Beide boeken draaien om een getekende krijger die zijn eer terug wil. Gemmell is directer en rauwer in de gevechten.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en epische wereld
Ook Herbert mengt sciencefiction met de sfeer van een feodale sage: adellijke huizen, eden van trouw en een planeet waar alles om één grondstof draait. Wie de mengeling van zwaarden en ruimtevaarttechniek bij Cherryh goed vond, zit hier goed.
Gedeeld: spanning, epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon
Een held uit de oude verhalen die opeens weer rondloopt: Morgaine bij Cherryh, en hier Skilgannon, door een priester duizend jaar na zijn dood tot leven gewekt. Gemmell houdt het tempo hoog en de moraal grijs, met veel zwaardvechten.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en epische wereld
Wie bij Cherryh vooral de sciencefiction onder het zwaardgekletter zocht, vindt bij Vinge een volle ruimteopera. Twee mensenvloten komen tegelijk aan bij een ster die steeds uitdooft, en wantrouwen elkaar vanaf het eerste contact.
Vanye moet door een eed iemand dienen die hij niet kent, en Case wordt bij Gibson door een geheimzinnige opdrachtgever aan een klus gebonden. Een heel andere wereld van computers en neon, met dezelfde onvrijwillige trouw als kern.
Gedeeld: spanning, moreel grijze hoofdpersoon en epische wereld
Bij Weis en Hickman verbindt één poort vier gespleten werelden, zoals Morgaine de poorten tussen werelden achter zich wil sluiten. Het vijfde deel van De Poort des Doods: lees de reeks op volgorde, want de reis tussen de rijken bouwt op.
Gedeeld: epische wereld, moreel grijze hoofdpersoon en spanning
De ijdele tovenaars van Vance aan het einde der tijden vechten om macht met een stijl die net als die van Cherryh ouderwets en precies is. Grilliger en droogkomischer dan de ernstige Vanye, maar de verre toekomst als fantasy werkt hetzelfde.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en literair
Een tocht met een gezel die je niet kunt peilen: Thomas Covenant en Linden Avery varen bij Donaldson met de Reuzen de zee op om een vloek te breken. Somberder en trager dan Poort van Ivrel. Het middelste deel van een trilogie.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en spanning
Morgaine heeft ooit een heel leger in het verderf gestort en draagt die schuld mee. Herbert laat zien wat het doet met iemand als er in jouw naam een heilige oorlog is gevoerd. Het tweede Duin-boek, korter en donkerder dan het eerste.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en spanning
Bij Cherryh zijn de poorten de grote kracht in de wereld, bij Paul Evanby zijn het geschreven spreuken. Een man in Revantijn schept op bestelling zelfs hele werelden, en dat blijkt gevaarlijker dan het klinkt. Duister, origineel en Nederlands.