Boeken zoals Chaosschepper

Waarom deze past

De Poort des Doods speelt in een wereld die door tovenaars in stukken is gebroken, en N.K. Jemisin bouwt haar trilogie op een continent dat steeds opnieuw breekt. Ook hier komen verhaallijnen pas laat samen; literairer en scherper dan Weis.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en meerdere vertellers

Waarom deze past

Voor wie Haplo's reizen niet genoeg vindt: Weis' oudere Doodszwaard-trilogie speelt ook in een wereld die volledig op magie draait. Korter en overzichtelijker dan De Poort des Doods, met een hoofdpersoon die juist geen magie heeft.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon

Waarom deze past

Chaosschepper laat merken hoe ver een lange reeks kan reiken, en Robert Jordans Rad des Tijds is daar het grootste voorbeeld van. Begin bij dit eerste deel als je na Weis een nog bredere wereld met eigen magie wilt verkennen.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en langzaam opbouwend

Waarom deze past

De Poort des Doods heeft zijn draken en zijn reizen tussen rijken; Anthony Ryan stuurt zijn vertellers door een wereld die om drakenbloed draait. Een nieuwe reeks voor wie na Haplo iets anders wil, met even veel wisselingen tussen personages.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en meerdere vertellers

Waarom deze past

Wie in De Poort des Doods de draken het mooiste vond, vindt bij Robin Hobb een heel boek over hoe draken en mensen elkaar nodig hebben. Trager en gevoeliger dan Weis, met even veel verhaallijnen naast elkaar.

Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Weis splitst een wereld in vier rijken, Julian May zet een eiland neer waar koninkrijken elkaar bestrijden met magie op de achtergrond. Ouderwetse epische fantasy met een rustige opbouw, net als de Poort des Doods als je er de tijd voor neemt.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Haplo dient een meester wiens doelen steeds duisterder worden, en Thomas Covenant is net zo'n hoofdpersoon die je niet zonder meer kunt bewonderen. Stephen Donaldson schrijft zwaarder en filosofischer dan Weis, over een man die een magisch land niet vertrouwt.

Gedeeld: epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon

Waarom deze past

Werelden die door poorten verbonden zijn en hoofdpersonen die moreel schuren: Michael Moorcock legde daar met Elric de basis voor. Korter en vreemder dan Chaosschepper, maar wie Haplo boeiend vindt, zal de albinokeizer ook waarderen.

Gedeeld: draken en epische wereld

Waarom deze past

Na vijf delen Poort des Doods is Paul Evanby een verfrissende zijstap: één land, een eigen magie en een rijke Nederlandse stijl. Minder reizen tussen werelden, meer diepgang in één samenleving die zich herstelt.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en spanning

Waarom deze past

Haplo reist tussen afgesplitste rijken, en ook bij Kay liggen er werelden naast elkaar, met één die alle andere voorgaat. Het Fionavar Tapijt heeft dezelfde grootse opzet als De Poort des Doods, alleen met meer weemoed en mythologie.

Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en spanning

Waarom deze past

Wie de lange adem van De Poort des Doods aankan, kan ook aan De Wetten van de Magie beginnen. Terry Goodkind bouwt net als Weis een wereld waarin magie regels en grenzen heeft, en zijn eerste deel staat goed op zichzelf.

Gedeeld: epische wereld en spanning