Bas Dormantique keert in gedachten steeds terug naar de broers met wie hij opgroeide, en Tsukuru Tazaki komt er niet overheen dat zijn vriendengroep hem ooit zonder uitleg liet vallen. Murakami schrijft net zo stil en naar binnen gekeerd over een man die pas verder kan als hij het verleden onder ogen ziet.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch
Bas mist in Dormantique's manco zijn verdwenen Nina, en Murakami's verhalenbundel gaat helemaal over zulke mannen: ze raakten een vrouw kwijt of hadden haar nooit echt. Kort, melancholiek en ingetogen, een goed vervolg op Wieringa's debuut.
Wieringa's debuut gaat over een jeugd die blijft trekken, en dat doet De buurjongen van Jan Siebelink ook: een jongen verliest op zijn elfde zijn moeder, met het gezin van de buren als vast decor. Siebelink schrijft trager en tederder, met dezelfde aandacht voor wat een kindertijd achterlaat.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Ook Adriaan van Dis schrijft over een jongen die opgroeit zonder vader of moeder, in handen van volwassenen die hem weinig warmte geven. Wie de terugblikken van Bas Dormantique op zijn jongensjaren raakten, vindt hier een even scherpe blik op wat een kind kwijtraakt.
Een jongen die door een leeg hotel zwerft en een vader en grootvader die weinig zeggen: Danslessen van Pieter Waterdrinker heeft dezelfde weemoedige jeugdsfeer als de herinneringen in Dormantique's manco. Een Nederlandse roman over opgroeien in een huis vol stiltes.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en emotioneel
Bas Dormantique zoekt achter de afwas in een Mexicaans restaurant naar een reden om door te gaan, en Mila Burger zoekt haar geluk eerst in Nederland en dan in Rusland. Pieter Waterdrinker volgt zijn hoofdpersoon even ironisch en mededogend op haar zoektocht naar een leven dat de moeite loont.
Dormantique's manco draait om een man die zijn grote liefde niet kan vergeten, en ook de oude regisseur in De droom van de leeuw kijkt terug op een liefde die zijn leven bepaalde. Arthur Japin schrijft rijker en theatraler, maar met dezelfde melancholie over wat voorbij is.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Wieringa en Verhulst delen een zwak voor eigenzinnige buitenstaanders die terugblikken op hun leven. In Mevrouw Verona daalt de heuvel af doet een oude vrouw dat op één winterse wandeling; korter en ingetogener dan Dormantique's manco, maar net zo weemoedig.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Bas Dormantique wordt achtervolgd door een geheugen dat niets loslaat, en de vrouw in De psychiater praat om juist dat geheugen te ordenen. Connie Palmen maakt van het gesprek op de bank een onderzoek naar herinnering en verlies, ingetogen en scherp.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Waar Bas zijn houvast verliest na het verdwijnen van Nina, raakt de verteller van Freek de Jonge na de dood van zijn zoontje los van alles. Rauwer en persoonlijker dan Wieringa's debuut, maar ook hier is verlies de kracht die een man uit zijn leven trekt.
Na Wieringa's man die vastzit in zijn herinneringen past het boek van Adriaan van Dis over een vrouw die na jaren onderweg ergens aan de rand van Afrika halt houdt. Rustiger van toon, maar ook hier draagt iemand een heel verleden met zich mee.
Dimitri Verhulst schrijft, net als Wieringa in Dormantique's manco, over mannen die met hun leven weinig raad weten. In De zomer hou je ook niet tegen vertrekt een zestiger met een jongen naar Frankrijk, op een reis die ernstig en geestig tegelijk is.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
