Na de schrijver die zich in een afgelegen vallei terugtrekt, laat Van Dis in Palmwijn een oudere vrouw neerstrijken op een eiland voor de Afrikaanse kust. Weer iemand die de wereld ontvlucht en zichzelf meeneemt, iets warmer en minder somber.
In het buitengebied draait om een stem in het hoofd die je met je angsten confronteert. Bij Palmen ligt een vrouw op de bank bij haar psychiater en praat; geen vallei, wel dezelfde eerlijke blik op somberheid, en net zo literair.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Een kunstenaar die zich na een breuk terugtrekt op het platteland: dat is ook de kern van deze roman van Wieringa, al is het hier geen vallei maar een ouderlijk landgoed. Minder zelfspot dan bij Van Dis, meer familiedrama.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch
De teruggetrokken schrijver van Van Dis worstelt met de stem in zijn eigen hoofd. Wieringa kijkt van buitenaf naar een andere schrijver, een gestorven jonge dichter, en vraagt wat er van zo een leven overblijft; trager en ernstiger, maar even literair.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch
Een kunstenaar op leeftijd, ziek in bed, die nog één keer iets wil maken: de regisseur Snaporaz van Japin lijkt meer op de schrijver bij Van Dis dan je zou zeggen. Meer liefde en minder ironie, dezelfde vraag wat je werk je oplevert.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
In het buitengebied is een roman in verhalen; Eekhaut schreef een echte verhalenbundel waarin steeds een bezoeker opduikt, soms een gast, vaker iets wat maar tijdelijk blijft. Vreemder en minder persoonlijk, met dezelfde eenzame huizen en ongenode stemmen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Somberheid en de angst voor het einde, zonder de ironische buffer die Van Dis gebruikt: Palmen laat haar hoofdpersoon het afscheid recht in de ogen kijken. Voor wie in de vallei vooral bleef voor de ernst onder de grappen.
Ook bij Mizee een hoofd dat zichzelf in de weg zit, maar dan in een druk werkend leven in plaats van in een stille vallei. Haar droge humor ligt dicht bij de zelfspot van Van Dis, en de onrust komt hier juist uit geluk voort.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Mischa zwerft al jaren door Amsterdam en wil goed blijven, hoe moeilijk de buitenwereld het ook maakt. Een ander soort eenzaamheid dan in de vallei van Van Dis, maar met dezelfde mededogende blik op iemand die buiten de groep valt.
Ook bij Van der Stap een schrijver die vastzit in zijn eigen hoofd: Laurent werkt eindeloos aan zijn boek, terwijl Laurence in Parijs midden in het leven staat. Lichter en romantischer dan In het buitengebied.
In het buitengebied gaat over iemand die zich van de wereld afkeert. Japin draait dat om: zijn zangeres staat juist midden in de openbaarheid en zet die in voor een ander, emotioneler en met meer vaart dan Van Dis.