van Arthur Japin
Kenmerkend: emotioneel, literair en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Na de zangeres en de actrice uit deze twee novellen blijft Japin bij kunstenaars: een oude Italiaanse regisseur maakt vanuit zijn ziekbed nog één film. Een volle roman in plaats van twee korte stukken, met dezelfde vraag wat kunst van een leven vraagt.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Net als de vrouwen in Dooi en Zeep moet de schrijfster Lotte hier kiezen wat ze nog wil, nu haar hart het laat afweten. Palmen schrijft dichter op de huid en minder theatraal, maar even scherp over werk en liefde.
Gedeeld: literair, psychologisch en emotioneel
Waarom deze past
Een stille apotheker die de zaak van vader en grootvader voortzet: Moeyaert schrijft ingetogen en traag, zoals Japin in het kale hotel van Dooi. Wie hield van die beklemde, naar binnen gekeerde toon, vindt hem hier nog sterker.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch
Dimitri Verhulst
Waarom deze past
Ook hier is een gure winter het decor voor een vrouw alleen: Mevrouw Verona loopt met haar hond een heuvel af in een afgelegen dorp. Verhulst is warmer en droeviger dan Japin, met dezelfde langzame blik naar binnen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Een vrouw op de bank van haar psychiater praat, en het hele boek is dat gesprek. Wie in Japins novellen vooral de innerlijke onrust van de twee vrouwen boeide, krijgt hier een nog intiemere monoloog.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Van Dis zet een oudere vrouw neer die na jaren zwerven blijft hangen op een eiland. Een zonniger decor dan het besneeuwde hotel, maar dezelfde situatie: een vrouw alleen op een vreemde plek, teruggeworpen op zichzelf.
Gedeeld: literair, emotioneel en psychologisch
Waarom deze past
Toru en Naoko zijn verbonden door een dode vriend, en Murakami vertelt hun verhaal traag en weemoedig. Emotioneler dan Japins novellen, met dezelfde aandacht voor wat mensen elkaar niet zeggen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Een leeg hotel in hartje winter: Waterdrinker kiest bijna hetzelfde decor als Dooi. Hier kijkt een elfjarige jongen rond in plaats van een zangeres, met een lichtere, weemoedige toon.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en emotioneel
Waarom deze past
Een jonge vrouw tussen twee geliefden die zich aan het schrijven wil wijden: dezelfde spanning tussen kunst en liefde als bij de actrice in Zeep. Slee schrijft hier voor volwassenen, ingetogen en psychologisch.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en emotioneel
Nicolien Mizee
Waarom deze past
Mizee volgt Mischa, die jaren door Amsterdam zwerft en goed wil blijven. Net als bij Japin draait het om een buitenstaander die zich staande moet houden, verteld met veel psychologische fijngevoeligheid.
Gedeeld: literair, psychologisch en emotioneel
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
