Sara Silverstein kende geweld alleen van horen zeggen, tot ze in het bos een verkrachter tegenover zich vindt en haar gezin wordt overvallen. Net als bij Van der Heijden draait het om wat geweld met een mens doet, en Durlacher houdt de spanning strak.
Een veertigjarige man en zijn veel jongere geliefde zitten vast in een lift. Brouwers zoomt in op dezelfde verstikkende afhankelijkheid tussen een oudere man en een jonge vrouw die Nico Dorlas aan Desiree bindt, in hoog tempo en zonder uitweg.
Haasse volgt Jurjen, die alleen op het geërfde landgoed van zijn vrouw Rina rust zoekt, ver van zijn huwelijk. Minder geweld dan in Kwaadschiks, maar evenveel psychologisch inzicht in een man die zijn grip verliest.
Gedeeld: literair, psychologisch en relatie en huwelijk
De zestienjarige Theo wil met zijn buurjongen indruk maken op de rijke broers Van Hal, en die behoefte gaat steeds verder. Rosenboom bouwt de beklemming net zo onverbiddelijk op als Van der Heijden, al is de toon lichter.
Arthur Muttah wordt volwassen in het bezette Amsterdam, in een gezin vol wrok. Hermans zet een somber, duister Amsterdam neer vol mensen die elkaar wantrouwen, en dat sluit mooi aan op de stad die in Kwaadschiks onder Nico wegzakt.
Een Nederlander die met partizanen vecht, trekt in een verlaten villa vol luxe, en het geweld blijft niet buiten de deur. Kort en hard: wie bij Van der Heijden de duistere kant van een mens wilde zien, vindt die hier in geconcentreerde vorm.
Een man en een vrouw die elkaar net kennen zitten op een terras midden in de stad, op de laatste zonnige dag van het jaar. Natter schrijft vlot en gespannen over een ontmoeting met een dreigende onderstroom, in een stadse setting zoals bij Van der Heijden.
Kwaadschiks laat je een etmaal in het hoofd van een man die alle remmen verliest; Banks doet hetzelfde met een tiener op een Schots eiland. Nog grotesker en wreder, maar even onontkoombaar voor wie Nico Dorlas aankon.
Een ploeg radio- en televisiemakers strijkt neer op een eiland om een passiespel op te nemen. Claus schrijft literair en duister over macht en schuld, met dezelfde beklemming die Van der Heijden in Amsterdam vindt.
Oud-rechercheur Wim Terlinde zoekt erfgenamen van een overleden man en komt uit bij twee vrouwen uit diens leven. Bernlef is ingetogener dan Van der Heijden, maar ook hier draait het om de duistere kant van een liefdesgeschiedenis.
De recherche staat op een vroege ochtend met een politiehond in het huis van een journaliste en een columnist. Otten graaft in een relatie die van buiten glanst en van binnen rot is, net als het leven van reclameman Nico Dorlas.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en relatie en huwelijk