Frankie Elkin zoekt een vermiste jonge moeder, en Holly Gibney gaat op verzoek van een radeloze moeder achter een verdwenen dochter aan. King geeft zijn speurder dezelfde eigenwijze, kwetsbare kant.
Kus haar vaarwel draait om een vrouw die zonder steun van de politie iemand opspoort; Varg Veum doet hetzelfde met alleen een paar foto's. Bergen in plaats van Tucson, en een droge, nuchtere stem.
Na Frankie, die met haar drankverleden toch blijft zoeken, past de gehavende speurder van Donaldson perfect. Ook hier een verdwijning, en een hoofdpersoon die zichzelf net zo hard moet terugvechten.
Kus haar vaarwel gaat over een vrouw die opeens weg is en een omgeving die opvallend kalm blijft. Link bouwt een vergelijkbare verdwijning op met meer tijd en meer familiegeschiedenis, in Engeland.
Ook bij Paretsky gaat een vrouwelijke speurder op eigen houtje achter een vermissing aan als de politie niet doorpakt. V.I. Warshawski is feller dan Frankie Elkin, maar net zo koppig.
Frankie zoekt een vrouw die misschien niet gevonden wil worden; bij Francis werkt Andrew Douglas voor een bureau dat families bij ontvoeringen helpt. Strak, professioneel en met dezelfde vaart.
Wie bij Gardner het vasthoudende zoekwerk van Frankie Elkin mooi vond, herkent in deze Reichs een amateurspeurder die vermisten probeert te koppelen aan onbekende doden. Meer forensisch, met Tempe Brennan erbij.
Ook Higgins Clark draait om een vrouw met een beladen verleden rond een verdwijning, en de vraag wat ze echt deed. Klassieker opgebouwd dan Kus haar vaarwel, maar net zo toegankelijk.
Bij Gardner zoekt Frankie een moeder die verdween; bij Marklund krijgt Annika een noodkreet van haar zus en dan stilte. Zweedse sfeer, een journaliste als speurder en dezelfde vraag of iemand gevonden wil worden.
Gedeeld: psychologisch, toegankelijk en verdwijning
Kus haar vaarwel is een race om een vermiste te vinden voordat het te laat is; Marsons doet dat met een verdwenen kind. Kim Stone werkt binnen de politie, waar Frankie erbuiten staat, maar het tempo is gelijk.
Na de zoektocht van Frankie past Fielding, die een moeder jaren na een verdwijning nog laat hopen en zoeken. Meer rouw en huiselijk drama, met dezelfde toegankelijke stijl.
Ook Baldacci begint met iemand die spoorloos is en een speurder die zich verantwoordelijk voelt. Hoger tempo, meer politiek dan Kus haar vaarwel, maar net zo gedreven door de vraag waar die persoon is.