Spoorloos laat een journaliste een afgesloten zaak heropenen; bij Mary Higgins Clark is het de beschuldigde moeder zelf die door haar verleden wordt ingehaald. Kortere hoofdstukken en minder psychologische diepgang dan Link, maar de vaart is groter.
Na Elaine Dawson, die in Engeland van de aardbodem verdween, volg je bij Mary Higgins Clark een moeder in Manhattan die zelf onder verdenking komt te staan. Luchtiger en sneller dan Link, goed als je na Spoorloos iets vlots wilt.
Waar Rosanna in Spoorloos vijf jaar terug moet, gaat Harlan Coben drie decennia terug, naar een kind zonder verleden. Cobens zinnen zijn korter en zijn plot draait sneller, maar de kern is dezelfde: een oude vermissing die nooit echt is afgesloten.
Net als Spoorloos rust Blijf dichtbij op een verdwijning van jaren terug die mensen met een geheim opnieuw bij elkaar brengt. Harlan Coben springt sneller tussen zijn personages dan Link en houdt de toon droger.
Spoorloos begint met één verkeerde beslissing op een mistig vliegveld; bij Esther Verhoef is het een bezoek aan een vriendin in Frankrijk dat anders uitpakt dan gepland. Nederlands van toon, overzichtelijk en met een dreiging die pas laat aan de oppervlakte komt.
Wie in Spoorloos benieuwd bleef of een vermiste nog leeft, vindt bij Joy Fielding een moeder die dezelfde vraag na twee jaar nog steeds stelt. Fielding kijkt minder naar het onderzoek en meer naar rouw en hoop.
Na de mist van Heathrow in Spoorloos zet Sebastian Fitzek een verdwijning op volle zee neer, met een man die nooit heeft geaccepteerd wat er met zijn gezin gebeurde. Fitzek is extremer en grilliger dan Link en houdt van grote wendingen.
Een tienerdochter die opeens weg is en een vader die als oud-aanklager zelf gaat zoeken: Jeffery Deaver maakt van een verdwijning een race tegen de klok. Korter tijdsbestek dan Spoorloos, maar net zoveel vertellers.
Gedeeld: meerdere vertellers, spanning en verdwijning
Hilde Vandermeeren laat een verdwijning uit 1983 in Glasgow tientallen jaren nazinderen, zoals de zaak-Elaine in Spoorloos na vijf jaar terugkeert. Britse setting, een tweelingzus die die nacht in dezelfde kamer sliep en een rustige, gelaagde opbouw.
Minette Walters zet, net als Link, een vrouw in een omgeving waar ze de gevaren niet overziet: jonge arts Sophie Morrison op huisbezoek in een verpauperde wijk. Harder van toon en maatschappelijker, met een buurt die zich tegen buitenstaanders keert.
Link laat in Spoorloos een journaliste het werk doen dat de politie liet liggen; Isa Maron houdt het juist bij een rechercheteam in Amsterdam dat tegen de klok naar een kind zoekt. Kortere lijnen, Nederlandse straten, dezelfde onrust.
Elaine stapt in Spoorloos mee met een onbekende man; bij Ingrid Oonincx laat een jonge vrouw zich net zo snel inpakken door een charmante vreemde. Korter en directer dan Link, met een Nederlandse hoofdpersoon.