In deze latere Higgins Clark wordt opnieuw een moeder zelf verdacht als haar kind verdwijnt, nu midden in Central Park. Hetzelfde recept van korte hoofdstukken en een dader die meekijkt, alleen met een ontwerpster in New York in plaats van een kustdorp.
Nancy kan haar verleden niet ontvluchten, en in Stille grond breekt een oud verlies uit 1983 eveneens decennia later weer open. Vandermeeren laat een zus zelf op zoek gaan, wat het persoonlijker en trager maakt dan het jachtige tempo van Higgins Clark.
Een gerucht over een vermist meisje zet een hele wijk op scherp, en een jonge arts zit opgesloten in het verkeerde huis. Walters maakt van een verdwenen kind iets veel benauwenders dan Higgins Clark, met een buurt die het recht in eigen hand neemt.
Zoals Nancy op Cape Cod haar oude zaak niet kwijtraakt, haalt een onopgeloste moordnacht aan de Schotse kust jaren later een overlevende in. Charlotte Link schrijft langer en somberder, met Kate Linville als speurder die er steeds dieper in raakt.
Een moeder die jaren na het verlies van een kind haar leven weer opbouwt en dan opnieuw wordt opgeschrikt: Lisa Jewell schreef bijna een stille tegenhanger van Waar zijn de kinderen?. Meer rouw dan jacht, en een rustiger tempo.
Een kind dat verdwijnt en een moeder die nooit meer zeker weet wat waar is: Anita Terpstra laat jaren later een jongen opduiken die zegt dat hij haar zoon is. Het wantrouwen binnen het gezin groeit net zo benauwend als bij Nancy.
Ruth Ware zet een vrouw centraal die niemand gelooft: Lo ziet aan boord van een klein schip iets wat volgens de rest nooit gebeurde. Net als Nancy staat ze alleen tegen een omgeving die twijfelt, met de Noorse fjorden als decor.
Na Waar zijn de kinderen? is dit een tweede ontvoeringsverhaal waarin je het gezin en de speurders om beurten volgt. Lisa Gardner kiest een rijk echtpaar en hun dochter als slachtoffers en laat een privédetective naar het motief zoeken.
Ook bij Esther Verhoef draait het om een moeder die haar gezin overeind wil houden nadat het onheil het huis is binnengekomen. Dichter bij huis dan Higgins Clark, in een herkenbaar Nederlands gezin met drie tieners.
Na Waar zijn de kinderen? past dit Nederlandse boek over een vrouw die na één nacht alleen achterblijft, met een politie die haar naaste verdenkt. Berg kiest een afgelegen plek op het Franse platteland in plaats van Cape Cod, maar het isolement voelt hetzelfde.
Bij Higgins Clark houdt iemand vanaf de rotsen het gezin in de gaten, en in Déjà vu voelt een Nederlandse vrouw zich in een stil dorp net zo bekeken. Esther Verhoef schrijft rustiger en laat de onrust pagina na pagina oplopen.