Brew Axbrewder drinkt zijn carrière weg in Donaldsons stad; Staalesen zet in Bergen een detective neer die net zo eenzaam aan de rand van zijn vak staat. Rustiger en Noors van toon, maar wie hield van die vermoeide, eerlijke ik-stem zit bij Veum goed.
Brew zoekt zijn nichtje omdat de politie stilstaat; bij Lehane doen Kenzie en Gennaro hetzelfde voor een klein meisje uit een arme buurt van Boston. Ook hier zijn het twee privédetectives die elkaar scherp houden, met dialogen die net zo kort en rauw zijn als bij Donaldson.
Een tweede Varg Veum voor wie Brew en Ginny bevielen: Staalesen laat zijn eenzame detective graven in een oude verdwijning binnen een kleine gemeenschap. Het tempo ligt lager dan bij Donaldson, de psychologie van de betrokkenen weegt zwaarder.
Net als Ginny Fistoulari die een afgeschreven Brew meesleept, moet Temperance Brennan hier samenwerken met iemand die ze liever niet naast zich heeft. Reichs zet er forensisch speurwerk tegenover, maar ook dit is een zaak rond vermiste mensen waar de politie te traag voor is.
Het verdwenen nichtje van Brew en het meisje van acht dat hier uit de tuin van de opvang verdwijnt, leggen dezelfde druk op de speurders: elk uur telt. Marsons werkt vanuit de politie zelf, met Kim Stone als even koppige hoofdpersoon als Brew.
Ook Sam Berger is een oud-speurder die alles kwijt lijkt en zichzelf moet terugvechten om iemand te vinden die hem lief is. Dahl schrijft complexer en Zweeds van sfeer dan Donaldson, met hetzelfde gevoel dat de hoofdpersoon op het randje balanceert.
Het verdwenen meisje van negen zet hier de toon, net zoals het nichtje van dertien bij Brew. Yrsa trekt het verhaal naar een IJslandse kleine kring waar iedereen iets weet, wat het donkerder en trager maakt dan het rechttoe-rechtaan speurwerk van Donaldson.
Na het familiedrama van Brew Axbrewder een Vlaamse variant: een zevenjarige die verdwijnt terwijl haar zus erbij was. Deflo schrijft killer en harder, maar de vraag wie er schuld draagt binnen een gezin speelt net zo sterk als bij Donaldson.
Donaldson laat een familie uiteenvallen rond één vermist kind; Higgins Clark bouwt haar eerste thriller op precies die angst en laat een moeder opnieuw door de hel gaan. Minder rauw dan Brew in de kroeg, wel met hetzelfde jachtige tempo.
Een jongetje van zeven dat midden op de dag verdwijnt geeft Maron dezelfde urgentie als het vermiste nichtje bij Donaldson. Het speelt in Amsterdam-Noord en is een politieverhaal, geen privédetective, maar het jaagt je net zo snel door de zaak.
Washington Poe is net als Brew iemand met een slechte naam bij zijn collega's die zichzelf moet bewijzen. Craven voegt er een gekke, briljante partner aan toe in Tilly, wat doet denken aan hoe Ginny Brew overeind houdt.