Wat Aline in Hoeren doet, doet Carl Lee Hailey in De jury op zijn manier: een vader die zelf afrekent met de mannen die zijn dochter mishandelden. Grisham verplaatst de vraag naar de rechtszaal, waar Deflo op straat blijft.
Daniel Silva begint zijn Gabriel Allon-reeks met een man die na een persoonlijk drama is afgehaakt en toch terugkeert om een rekening te vereffenen. Internationaler en gepolijster dan Hoeren, met hetzelfde motief van vergelding.
Lize Spit schrijft net als Deflo over meisjes die door anderen worden gebruikt en over iemand die daar jaren later iets mee wil doen. Literair en traag opgebouwd, met een blok ijs in de kofferbak als beeld dat blijft hangen.
Flora Dane overleefde maanden gevangenschap en neemt het daarna zelf op tegen mannen die vrouwen aanvallen, zoals Aline het heft in eigen handen neemt. Lisa Gardner laat de politie meekijken, Deflo niet.
Peter Robinson begint met een studente die gewond in het ziekenhuis ontwaakt zonder herinnering aan wat er gebeurde, en ook hier speelt wraak een rol. Rustiger dan Deflo, maar met dezelfde vraag wat iemand doet nadat ze is aangevallen.
Varg Veum wordt in Bergen bijna overreden door een auto die doorrijdt, en Gunnar Staalesen trekt dat uit tot een verhaal over vergelding. Noors, nuchter en minder rauw dan Hoeren, met dezelfde vraag wie er recht op wraak heeft.
Joy Fielding volgt een moeder die na de moord op haar dochtertje opvallend snel overeind lijkt te krabbelen, en die ingehouden woede herken je van Aline. Psychologisch en minder expliciet dan Deflo.
Minette Walters stuurt een correspondente achter een man aan die in Sierra Leone vrouwen vermoordde: dezelfde jacht op een geweldpleger als in Hoeren. Bedachtzamer en psychologischer, met minder straat.
Ruth Rendell kruipt in Een tweede huid in het hoofd van een man met woedeaanvallen tegen vrouwen, het type klant dat Daphné in Hoeren treft. Rendell is ingetogener en psychologischer dan Deflo.
Sjöwall en Wahlöö openen met de moord op een zieke inspecteur en graven daarna in wat hij anderen ooit aandeed. Klassiek Zweeds, maatschappijkritisch en net zo schurend als Hoeren.
Grangé laat Mathias Freire, die zijn geheugen kwijt is, uitzoeken wie hij eigenlijk is, met een spanning die net zo meedogenloos oploopt als in Hoeren. Frans, gejaagd en met een plot dat langer en grilliger is dan dat van Deflo.
Een dode man aan de rots op een lavaveld bij Reykjavik, waar vroeger misdadigers werden geëxecuteerd: Yrsa Sigurðardóttir zoekt net als Deflo de rauwe kant op. IJslands en kil, met meer politiewerk dan Hoeren.