Boeken zoals De passagier

Waarom deze past

Waar Mathias Freire in De passagier niet meer weet wie hij was, twijfelt decorbouwer Stéphane Kismet bij Thilliez aan wat hij 's nachts droomt. Ook hier een Franse thriller over een man die zijn eigen geest niet kan vertrouwen, met dezelfde duistere psychologische lading.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Na De passagier, waarin geheugenverlies het hele plot draagt, past Geheugenfout van Koontz goed: ook daar wordt het hoofd zelf het gevaarlijkste terrein. Koontz zet de spanning in een Amerikaans huishouden rond een therapeut, minder zwervend door het land dan Grangé.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Nog een Grangé met een reis als ruggengraat: zoals Mathias in De passagier van stad naar stad trekt, volgt student Louis de trekroute van ooievaars tot in Afrika. Dezelfde Franse duisternis, maar met meer avontuur en verre plekken onderweg.

Gedeeld: duister en spanning

Waarom deze past

Wie bij De passagier vooral genoot van het raadsel rond een man zonder houvast, vindt bij Thilliez een even duister begin: twee vreemden die bijkomen in een ijskoude grot. Kleiner en benauwder dan Grangés tocht door Frankrijk, met dezelfde vaart.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

De passagier speelt met een man die niet weet of hij een moordenaar is; Misery draait om een schrijver die na een ongeluk volledig afhankelijk raakt van iemand anders. Stephen King houdt het op één plek, maar de psychologische spanning is net zo duister.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Mathias Freire in De passagier kan zijn eigen herinneringen niet vertrouwen, en de personages van Ingrid Oonincx hun eigen uitgeputte brein evenmin. Een Nederlandse thriller die kleiner blijft dan Grangés zwerftocht langs Franse steden, maar psychologisch net zo knaagt.

Gedeeld: psychologisch en spanning

Waarom deze past

Wie in De passagier meeleefde met een man wiens leven onder hem wegzakt, kan door met Rot van Mo Hayder. Ook daar staat een gewoon bestaan ineens op losse schroeven, en ook daar wordt het snel duister en psychologisch. Hayder schrijft Engelser en rauwer dan Grangé.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Grangé laat Mathias in De passagier door een somber Frankrijk dwalen; Mo Hayder kiest in Duivelswerk een afgelegen Schots eiland met een gerucht over een wezen dat half mens is. Allebei duister en dreigend, met een vleugje horror dat bij Hayder sterker is.

Gedeeld: duister en spanning

Waarom deze past

De passagier is een jacht waarin de hoofdpersoon zelf verdachte is. In Angst voor de nacht van Jeffery Deaver ontsnapt een man uit een inrichting en zoekt hij de vrouw die tegen hem getuigde. Korte scènes, hetzelfde hoge tempo en een dader met een verwarde psyche.

Gedeeld: psychologisch, snel tempo en spanning

Waarom deze past

Na de koude moorden in De passagier sluit De sadist van Dean Koontz aan: een psychologiestudente probeert te overleven nadat een indringer een heel gezin ombrengt. Eén lange nacht van spanning, korter van adem dan Grangé en net zo meedogenloos.

Gedeeld: duister en spanning

Waarom deze past

Guido Eekhaut zet je, net als Grangé in De passagier, meteen midden in een raadsel: vanaf een bed in Londen zie je twee tienermeisjes een moord plegen. Een Vlaamse thriller met hoog tempo en een donkere ondertoon, korter dan Grangés lange speurtocht.

Gedeeld: duister, snel tempo en spanning

Waarom deze past

Wie de dubbele bodem van De passagier waardeerde, kan terecht bij Bloedbruiloft van Lisa Gardner. Een jonge vrouw trouwt daar met een geliefde politieman, en ook hier draait alles om identiteit en vertrouwen. Gardner schrijft Amerikaanser en sneller dan Grangé.

Gedeeld: duister en spanning