Schrijvers zoals George R.R. Martin

  1. Joe Abercrombie

    Waarom deze past

    Abercrombie schrijft net als Martin over macht zonder nette helden: een folteraar, een ijdele officier en een moegestreden barbaar dragen het verhaal. Zijn boeken zijn korter en hebben meer zwarte humor, maar de afloop is even ongenadig voor wie je sympathiek vindt.

  2. Robin Hobb

    Waarom deze past

    Ook bij Hobb is het hof een gevaarlijke plek, vol intriges rond een troon en een koninklijke bastaard die nergens echt bij hoort. Zij blijft bij één verteller in plaats van tientallen, waardoor het verhaal kleiner en persoonlijker voelt dan Westeros.

  3. Steven Erikson

    Waarom deze past

    Erikson gaat nog een stap verder in omvang: een keizerrijk in oorlog, tientallen personages en nauwelijks uitleg onderweg. Je krijgt dezelfde harde toon en hetzelfde gevoel dat niemand gespaard blijft. Hij heeft meer magie en goden, en vraagt meer geduld van je.

  4. Tad Williams

    Waarom deze past

    Zonder Williams was Westeros er anders uit gaan zien; Martin heeft vaak gezegd hoeveel hij aan diens trilogie te danken heeft. Twee broers vechten om de kroon terwijl uit het ijzige noorden iets ouds terugkeert. Het leest bedaarder en hoopvoller, door de ogen van een onhandige keukenhulp.

  5. Guy Gavriel Kay

    Waarom deze past

    Kay bouwt zijn werelden op echte geschiedenis, zoals Martin leunde op de Engelse Rozenoorlogen. Je leest over vorsten, huurlingen en dichters die keuzes maken waar hele landen onder lijden. Zijn boeken zijn meestal in één deel af en weemoediger van toon.

  6. Robert Jordan

    Waarom deze past

    Wie de omvang van Westeros waardeert, vindt bij Jordan een reeks van veertien delen met eigen volken, adellijke huizen en politiek gekonkel. Het verschil is de toon: Jordan heeft een uitverkorene en een duidelijke vijand, en zijn hoofdpersonen overleven het meestal.

  7. J.R.R. Tolkien

    Waarom deze past

    Tolkien legde de basis waar Martin op reageert: een uitgewerkte wereld met eigen talen, kaarten en eeuwen aan geschiedenis. Bij Tolkien is het kwaad herkenbaar en loont moed, terwijl Martin juist laat zien hoe eer je de kop kan kosten. Minder bloed, meer reisverhaal.

Redactie Leesradar Bijgewerkt op