Het schervengericht voert je mee naar een Amerika waar geweld en schuld door elkaar lopen, en Faulkners Toevlucht speelt in het Mississippi van de drooglegging. Twee donkere, literaire romans waarin het kwaad bijna een personage op zich is.
Claus laat een televisieploeg op een eiland een passiespel opnemen, en net als de verteller van Het schervengericht is er iemand die het drama regisseert. Een venijnige roman over mensen die tragedie als voorstelling behandelen.
Rosenboom volgt twee jongens die indruk willen maken op een paar rijke broers, en net als in Het schervengericht zie je mensen elkaar meeslepen in een drama. Een beklemmende roman over jongens die willen meetellen, en over wat dat kost.
Lanoyes hoofdpersoon maakt huizen schoon na rampen, en ziet zo de sporen van wat mensen elkaar aandoen. Wie in Het schervengericht gefascineerd raakte door de nasleep van een misdaad, vindt hier een stillere, maar even donkere blik daarop.
De verteller van Het schervengericht vermomt zich als gevangenbewaarder, en bij Kafka zijn schuld, straf en willekeur nooit ver weg. Korte, nachtmerrieachtige verhalen die goed passen bij Van der Heijdens visioen van een moordzaak.
Grunberg stuurt een gezonde, zelfverzekerde architect een wereld in waar die zekerheid snel afbrokkelt. Net als in Het schervengericht kijkt de schrijver met koele ironie naar mensen die denken dat het noodlot hen niet zal raken.
Van der Heijden maakt van een beruchte Amerikaanse moordzaak een visioen; Kafka maakte van de rechtsgang zelf een nachtmerrie. Wie na Het schervengericht wil weten waar die literaire traditie van gerecht en schuld begint, pakt dit boek.
Hermans' eerste verhalenbundel zit vol mensen die door angst en achterdocht worden opgevreten. Het schervengericht deelt die sfeer: een verteller met duivelse bedoelingen en een wereld waarin niets veilig voelt.
Coetzee laat een oude magistraat aan de rand van een rijk zien hoe macht en geweld zich opstapelen. Net als Het schervengericht een literaire roman over schuld en verantwoordelijkheid, ingetogener van stijl maar net zo onrustbarend.
Hermans laat een jongeman volwassen worden in een gezin vol wrok, in een stad waar niemand meer te vertrouwen is. Wie in Het schervengericht de onheilspellende toon waardeerde, vindt hier een klassieke Nederlandse roman met dezelfde scherpte.
Nabokov zet een ter dood veroordeelde man in een bizarre gevangenis, waar de bewakers meer toneel spelen dan waken. Dat sluit mooi aan bij de vermomde gevangenbewaarder in Het schervengericht: allebei romans die gevangenschap tot een droomachtig spel maken.
Ook Nabokovs bekendste roman draait om een Europese verteller in Amerika die zijn eigen versie van de feiten opdient. Na Het schervengericht een logische stap voor wie wil lezen hoe een stijlvirtuoos een duistere stem laat spreken.