Een zeiljacht dat leeg ronddrijft met een afscheidsbrief aan boord: Sue Grafton begint net als Het logboek bij een vaartuig zonder bemanning en laatste woorden op papier. Kinsey Millhone zoekt op het land in plaats van onder water, met hetzelfde vasthoudende speurwerk.
Dick Francis volgt een specialist in ontvoeringen, iemand die net als Dirk Pitt van het zoeken naar sporen zijn vak heeft gemaakt. Minder zee en meer onderhandelen, in hetzelfde rechtlijnige, vlotte tempo als Cussler.
Ben Koenig is net als Dirk Pitt een man van de daad met een militair verleden, en M.W. Craven schrijft het met dezelfde vaart als Het logboek. Geen onderzeeërs, wel een held die steeds een stap voor moet blijven.
Bij Baldacci blijft na een hinderlaag een FBI-agent over die moet uitzoeken wat er gebeurde, zoals Pitt via het logboek reconstrueert wat de bemanning overkwam. Meer stad, minder zee, even recht op het doel af.
David Baldacci speelt met hetzelfde raadsel als Het logboek: hoe kan iemand zomaar spoorloos zijn? Hier gaat het om een presidentskandidaat, en Michelle Maxwell zoekt het samen met een partner uit, in een toegankelijke stijl.
Een marineofficier met een geheime opdracht: Sidney Sheldon kiest net als Cussler een held in uniform. Hij reist over land door Europa in plaats van over de oceaan; luchtiger, met veel locatiewissels.
Robert Langdon is net als Dirk Pitt een held die steeds weer midden in een internationale jacht belandt. Dan Brown voert je naar Praag in plaats van de oceaan, met korte hoofdstukken en evenveel vaart als Cussler.
Frankie Elkin zoekt vermiste mensen, en Lisa Gardner maakt van die zoektocht net zo'n spoorvolgerij als Pitt met het logboek van de Starbuck. Dit keer in de hitte van Arizona, met een verse verdwijning en een hoofdpersoon met littekens.
Bij Charlotte Link verdween een vrouw jaren geleden spoorloos op weg naar een bruiloft. Het logboek en dit boek delen dat raadsel van een verdwijning die nooit is opgehelderd, al is Link trager en psychologischer.
Het logboek geeft Pitt maar een paar gekrabbelde regels om mee verder te gaan, en Staalesen geeft zijn speurder net zo weinig houvast. In Bergen volgt Varg Veum een koud spoor met geduld in plaats van duikuitrusting, rustiger en grauwer dan Cussler.
Het eerste boek over Frankie Elkin, die zoekt naar vermisten die de rest van de wereld al vergeten is. Wie in Het logboek graag meeging in het reconstrueren van een verdwijning, vindt hier dezelfde koppigheid, met een kwetsbaardere hoofdpersoon.
Sue Grafton begint met een klus die makkelijk lijkt: een bejaarde vrouw die zoek is. Net als Het logboek draait het om een verdwijning die steeds meer losmaakt, en Kinsey Millhone vertelt het met droge humor.