Het volgende deel van Het Rad des Tijds. Opvallend: je ziet Rhand nauwelijks zelf, je volgt zijn vrienden en de leerlingen in de Witte Toren terwijl hij vooruit is gereisd. Daardoor krijgen de bijfiguren eindelijk de ruimte.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en meerdere vertellers
Sanderson schreef Het Rad des Tijds uiteindelijk af, en je merkt waarom hij erbij paste: magie heeft bij hem vaste regels en een prijs. Vin slikt metalen in voor haar krachten. Het verhaal is compacter, met één stad en één doel.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en snel tempo
Een gewone jongen krijgt een zwaard en een lot dat hij niet wilde, met een tovenaar en een geheimzinnige vrouw aan zijn zijde. Richard lijkt daarin sterk op Rhand. Goodkind is directer en wreder, met scènes die Jordan nooit zou schrijven.
Drie jongeren uit kleine dorpen groeien uit tot mensen die de wereld kunnen veranderen: het patroon van Rhand en zijn vrienden, maar dan in één boek. De dreiging komt elke nacht letterlijk uit de grond. Brett houdt het tempo hoog en de cast klein.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem, meerdere vertellers en spanning
Voor wie de hoofdstukken in de Witte Toren het liefst las: Sonea heeft een gave die ze niet onder controle heeft, en een gilde van magiërs wil haar binnenhalen. Kleiner van schaal, zonder leger of profetie, en heel vlot te lezen.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, toegankelijk en meerdere vertellers
Jordan leunt in zijn eerste delen duidelijk op Tolkien: een tocht met een gezelschap, een duistere heer, een voorwerp waar alles om draait. Hier lees je het origineel. Trager en plechtiger, en zonder vrouwen die de magie in handen hebben.
Een expeditie dwars door onbekend gebied, met meerdere vertellers die elk een stuk van het verhaal dragen. Magie komt hier uit drakenbloed en de wereld heeft stoomschepen en geweren. Fris als je na Jordan even geen middeleeuwen wilt.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en meerdere vertellers
Meer van één man dan van een hele wereld: Kvothe vertelt zelf hoe hij leerde, reisde en een naam kreeg. De magie is net zo doordacht als de Ene Kracht en er wordt ruim de tijd genomen. Het is deel twee, dus start bij De naam van de wind.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en langzaam opbouwend
Eén boek met een begin en een eind, voor als veertien delen even te veel is. Een prins belandt in een vervloekte stad, zijn verloofde neemt het hof voor haar rekening en de magie blijkt een raadsel dat je kunt oplossen.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, hofintriges en toegankelijk
Rhand worstelt met wat anderen van hem willen maken, en bij Fitz vult dat conflict het hele boek. Hij groeit op in de stallen van een burcht, ongewenst door bijna iedereen, tot de koning een nut voor hem bedenkt. Klein toneel, één stem, en gevoel waar Jordan vaart kiest.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en hofintriges
Net zo'n brede wereld met tientallen personages, alleen draait het om macht in plaats van om goed tegen kwaad. De adellijke huizen bevechten elkaar terwijl in het noorden iets wakker wordt. Rauwer dan Jordan, en niemand is veilig.
Gedeeld: meerdere vertellers, hofintriges en epische wereld
Hobb wisselt net als Jordan tussen veel vertellers, onder wie sterke, koppige vrouwen. In plaats van een jacht over land krijg je handelaarsfamilies, piraten en schepen die leven en praten. Het duurt even voor de lijnen samenkomen, maar dat ken je.
Gedeeld: meerdere vertellers, epische wereld en langzaam opbouwend