Fitz kijkt net als Kvothe als volwassene terug op zijn jeugd, en ook hij is een buitenstaander die het van zijn verstand moet hebben. Robin Hobb neemt de tijd voor de burcht, de stallen en de mensen die hem opvoeden. Minder bravoure, meer pijn.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel, hofintriges en literair
Vond je Kvothes tijd aan het hof van de edelman het sterkste deel, dan zit je hier goed. Fitz staat er alleen voor tussen edelen die elkaar beloeren, terwijl de koning aftakelt. Het tempo ligt laag en de druk loopt steeds verder op. Lees wel eerst Moordenaarsleerling.
Gedeeld: hofintriges, langzaam opbouwend en emotioneel
Locke is net zo'n gladde prater als Kvothe: te slim voor zijn eigen bestwil en dol op een goed toneelstuk. Tussen de hoofdstukken door spring je terug naar zijn leerjaren als weesjongen bij een dievenbende. Meer humor en meer bloed, minder magie.
Gedeeld: meerdere tijdlijnen, epische wereld en toegankelijk
De magie volgt hier even strakke regels als de sympathie op de Universiteit: elk metaal dat Vin inslikt geeft precies één kracht, en ze moet ze stuk voor stuk leren beheersen. Het verhaal zelf gaat veel sneller, met een bende dieven die een keizer wil afzetten.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en toegankelijk
Sonea komt net als Kvothe uit de goot en belandt tussen magiërs van goede komaf die haar liever kwijt zijn. Canavan schrijft eenvoudiger en rechter op het doel af. Het echte schoolleven begint pas in deel twee; dit boek gaat over de jacht op haar.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, toegankelijk en langzaam opbouwend
Lessen, proeven en een rijke medeleerling die je het leven zuur maakt: de pestkop Regin doet bij Sonea wat Kvothes rivaal op de Universiteit doet. De schooljaren staan hier helemaal centraal. Het is deel twee van een trilogie, dus begin bij Het magiërsgilde.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, toegankelijk en emotioneel
Een raamvertelling, net als de herberg van Kvothe: Geralt ligt gewond in een tempel en haalt oude klussen op. Sapkowski speelt even graag met de vraag hoe verhalen en liedjes de waarheid verdraaien. Korter, droger van toon en een stuk grimmiger.
Wil je maanden in dezelfde wereld blijven, dan is dit het begin van veertien dikke delen. Drie dorpsjongens vluchten met een vrouw die de Ene Kracht gebruikt, en elk land dat ze doorkruisen heeft eigen gewoonten en liedjes. Klassieker van opzet dan Rothfuss.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en uitgewerkt magiesysteem
Raoden pakt magie aan zoals Kvothe dat doet: als een puzzel die je met geduld en proberen kunt oplossen. Hij zit opgesloten in een vervloekte stad en zoekt uit waarom de oude tekens niet meer werken. Eén afgerond boek, met drie vertellers en veel hofpolitiek.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, hofintriges en toegankelijk
Liederen, oude talen en verhalen in verhalen: wat Rothfuss met muziek en overlevering doet, vind je hier in de oervorm. Tolkien wandelt rustig door Midden-aarde en laat de geschiedenis overal doorschemeren. Verwacht geen slimme held, wel een hobbit die volhoudt.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en literair
Weer een school, maar dan een waar leerlingen de lessen niet altijd overleven. Mia leert het moordenaarsvak en een verteller met een eigen mening levert commentaar in voetnoten, zoals Kvothe zijn eigen legende bijkleurt. Veel bloederiger en bozer van toon.
Aan het hof werkt elk woord als wapen, en dat spel is hier het hele boek. Eddard Stark wordt rechterhand van de koning en merkt dat eerlijkheid hem vooral vijanden oplevert. Bijna geen magie en veel vertellers, dus anders dan één stem bij het haardvuur.
Gedeeld: hofintriges, epische wereld en langzaam opbouwend