Kader Abdolah
Waarom deze past
De adelaars is waar Abdolah begon: korte verhalen over wachten in opvangcentra en angst voor het regime. In zijn eerste roman krijgt zo'n vluchteling een naam en een buurman, en volg je hem lang genoeg om zijn eerste stappen in Nederland mee te maken.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Arthur Japin
Waarom deze past
Het grenshospitium en het titelverhaal over terreur laten zien hoe Abdolah begon: kort, beeldend en weemoedig. Japin begon in hetzelfde decennium ook met korte verhalen, luchtiger en sprookjesachtiger, maar met een vergelijkbare blik op dromen die stranden.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Adriaan van Dis
Waarom deze past
Wie in De adelaars vooral de schaduw van geweld en terreur voelde, vindt die bij Adriaan van Dis terug in een vader die niet loskomt van zijn oorlogsherinneringen. Gezien door een jongen van negen, met dezelfde ingehouden pijn.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Net als De adelaars bestaat Gij nu uit losse verhalen, elk rond iemand op een kantelpunt. Griet Op de Beeck blijft dichter bij het Vlaamse dagelijks leven, waar Abdolah over grenzen en vluchten schrijft, maar beide bundels lees je per verhaal en met aandacht.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Martin Bril
Waarom deze past
Kort proza dat veel weglaat: dat delen Abdolahs eerste bundel en dit drieluik van Martin Bril. Bril schrijft over liefde en vriendschap in Nederland, Abdolah over ballingschap, maar de sobere, precieze zin is bij allebei het wapen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Abdolah schreef over nieuwkomers die hier opnieuw moeten beginnen; Adriaan van Dis deed dat eerder vanuit een gezin dat uit Indië naar Nederland kwam. Een roman in plaats van verhalen, met dezelfde vragen over thuis en vreemd zijn.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Dimitri Verhulst
Waarom deze past
De weemoed van de Perzische dichters die door De adelaars waait, heeft een Vlaamse neef in deze korte roman van Dimitri Verhulst. Een oude vrouw in een vergeten dorp, beschreven met hetzelfde gevoel voor verlies en afscheid.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Abdolah vertelt als een oude verhalenverteller, met beelden die uit de Perzische poëzie lijken te komen. Coelho kiest een vergelijkbare fabeltoon voor een herder op zoek naar een schat; lichter en hoopvoller dan de vluchtverhalen van De adelaars.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Dimitri Verhulst
Waarom deze past
In De adelaars wacht iemand eindeloos op een plek waar hij mag blijven. Verhulst schrijft over een kind dat in een nieuw gezin wordt gedropt en daar te veel is; Vlaams, scherp en grappig, maar met hetzelfde gevoel van nergens bij horen.
Gedeeld: emotioneel, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Wie de ingehouden sfeer van wachten en eenzaamheid in De adelaars raakte, vindt die in Danslessen terug in een leeg familiehotel in een winters Zandvoort. Waterdrinker volgt een jongen van elf; minder politiek, even melancholiek.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Abdolahs verhalen gaan over mensen die verlies in stilte dragen. Jan Siebelink doet dat in een roman over een jongen die vroeg wees wordt van moederskant en zich hecht aan de familie naast hem; Nederlandser en trager, met dezelfde ingetogen toon.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Na een bundel over verlies past een roman die daar ook niet voor wegkijkt: Connie Palmen laat een schrijfster leven met een hart dat het langzaam opgeeft. Persoonlijker en filosofischer dan De adelaars, met dezelfde ernst.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
