Een kantoorklerk, zijn ouders en een stad die nog nasmeult van de oorlog. Reve is hier geestig en genadeloos, met dezelfde scherpte als in Bezorgde ouders.
Een eenzame bibliothecaris die bang is van bijna alles, en een humor die voortkomt uit zijn ongemak. Brusselmans schrijft ruw en direct, zonder de scherpte van Reve te verhullen.
Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend
Cincinnatus weet dat zijn ondoorzichtigheid hem fataal wordt, in een land waar iedereen doorzichtig is. Nabokov houdt de absurditeit scherp en laat de angst langzaam dichterbij komen.
In een groot huis in een park wonen een onderhuurder die nergens bij hoort en een echtpaar dat elkaar steeds minder begrijpt. Haasse maakt er een scherpzinnige, komische roman van met veel oog voor sociale spanningen.
Een patiënt die tegen zijn zin in een psychiatrische kliniek zit, met een blik die niets ontziet. Brouwers schrijft ironisch en scherp, en de humor komt uit het ongemak zelf.
Sam, een jonge architect met Indiase wortels, ontleent zijn identiteit aan één ding: hij is gezond. Grunberg zet de benauwdheid van dat zelfbeeld scherp neer, en de spanning zit in wat er ontbreekt.
Dertig jaar lang werkt een man op één instituut in Amsterdam, vanaf 1957. Voskuil kijkt met veel geduld naar de kleine ergernissen, en de sfeer van de kantoren is er bijna tastbaar.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Radek, een jonge Baselaar met een grote missie, verbindt zijn idealen aan het lijden van anderen. Grunberg is fel en komisch, met een hoofdpersoon die zijn eigen missie nauwelijks ter discussie stelt.
Een zestienjarige jongen wordt na een schandaal naar Amerika gestuurd. Kafka schrijft vreemd en soms komisch, met een beklemming die zich steeds dieper in het verhaal nestelt.
Een gescheiden vrouw erft alles van haar beste vriendin, en daarmee komt er van alles naar boven. 't Hart schrijft warm en eerlijk, met oog voor de kleine ongemakken van het alledaagse.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Samenhangende verhalen over een verzonnen middelbare school, waar de volwassenen koel en afstandelijk zijn. Siebelink tekent het ongemak in de dagelijkse dingen, en de spanning zit in wat niet wordt gezegd.
Een zeventienjarige die denkt dat hij het leven doorheeft, en langzaam merkt dat hij het toch niet helemaal begrijpt. Gussinklo is scherp en zonder mededogen in zijn blik op de jongen.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend