Als vertegenwoordiger rijdt Eus het land door en ontdekt hij dat succes hem niet past. In De weekendmiljonair zet een onverwachte kans een pas aangekomen Rotterdams gezin op zijn kop. Benali en Akyol lachen allebei om de prijs van erbij horen.
Afslag 23 draait om een jongen die opklimt maar zijn wortels niet kwijtraakt; bij Benali staat de bruiloft van een zus op losse schroeven. Twee schrijvers met een migratieachtergrond die met humor tussen twee werelden schakelen.
De vertegenwoordiger Eus die zich bij elke nieuwe ervaring kleiner voelt, lijkt op de Amsterdamse jongen bij Grunberg die liefde zoekt en zichzelf steeds tegenkomt. Galgenhumor en zelfspot, Grunberg ironischer.
Eus ziet als vertegenwoordiger hoe hypocriet de nette burgerij is; bij Maarten 't Hart krijgt een protestantse werkman een absurde opdracht die zijn geloof en dat van de katholieke buren pijnlijk tegenover elkaar zet. Milder dan Akyol, met dezelfde spot op fatsoen.
Otto Vallei heeft literaire ambities, zaalvrees en een schrijfblokkade, en voelt zich net als Eus nergens op zijn plaats. Zwagerman en Akyol lachen allebei om een man die zichzelf in de weg zit.
Pol is de zoon van een postbode en doodsbang voor de post, net zoals Eus zich ongemakkelijk voelt in de wereld waarin hij zich heeft opgewerkt. Verhulst is Vlaams en tederder, de zelfspot is dezelfde.
Desire Cordier is zijn kleurloze bestaan spuugzat, en ook Eus ontdekt dat een keurig leven hem niet gelukkig maakt. Verhulst schrijft over een man aan het eind van zijn leven, Akyol over een jongere die nog zoekt.
Koch prikt in Het koninklijk huis door de schijn van een vorstenhuis, Akyol in Afslag 23 door de hypocrisie van de middenklasse. Twee satirische romans die het Nederlandse fatsoen op de korrel nemen.
Merlijn Kaiser zit met een gebroken hart in Amsterdam, en net als Eus moet hij uitzoeken wie hij is als het leven niet loopt zoals gepland. Lubach is speelser en minder bitter.
Eus beweegt zich als opgeklommen jongen tussen nette mensen, Brooke uit Amsterdam-Noord kijkt met haar eigen logica naar de wereld. Bervoets geeft haar een grappige, ontroerende stem, net zoals Akyol Eus laat praten.
Een stuurloze jonge vrouw in de schaduw van haar moeder: Posthuma deelt met Afslag 23 een hoofdpersoon die zich steeds kleiner voelt. Literairder en ingetogener, maar met dezelfde droge humor.
Campert volgt dichter Menno van der Staak een week lang op een internationaal poeziefestival, licht en ironisch. Net als in Afslag 23 kijk je mee met een man die met zelfspot door een wereld vol pretentie beweegt.