McKie, de saboteur met een hart voor vreemde wezens, moet hier een Caleban redden die gegeseld wordt. Harlands hoofdpersoon is ook zo'n vakman die tussen culturen bemiddelt waar anderen vastlopen. Nederlandse sciencefiction, rustiger en literairer dan Herbert, maar met dezelfde nieuwsgierigheid naar hoe vreemden denken.
Een speurder tussen de sterren, net als McKie: Stefan Chesnek heeft een eigen detectivebureau en een verleden waar hij liever niet aan denkt. Peter Schaap schrijft snel en avontuurlijk, minder vreemd dan Herbert, maar met dezelfde mix van speurwerk en ruimtevaart.
Zweepster maakt van een kosmische ramp een bijna komische race tegen de klok, met sterdeuren en zweepslagen. Dick doet iets vergelijkbaars: zijn mopperende antiheld moet betalen om zijn eigen voordeur open te krijgen, terwijl de wereld om hem heen langzaam uiteenvalt. Vreemder en somberder, met dezelfde droge humor.
McKie moet praten met een Caleban, een wezen dat zo anders denkt dat elk gesprek een puzzel is. Bij Niven komt een buitenaardse gevangene van de zeebodem los die al sinds de oertijd wacht, en contact met hem blijkt levensgevaarlijk. Vlot, ideeënrijk en met wezens die echt vreemd zijn.
Gedeeld: epische wereld, psychologisch en spanning
Wie de humor van Zweepster leuk vond, de absurde bureaucratie en de agent die er dwars doorheen walst, krijgt bij Stephenson een pizzakoerier voor de maffia die ook een legendarische hacker is. Veel sneller en drukker dan Herbert, en net zo vol ideeën over taal en communicatie.
Zweepster speelt met de regels van een vreemd wezen dat alles anders begrijpt dan mensen. Bij Dick wordt een leeggelopen aarde verdeeld via een gokspel, en daarachter spelen buitenaardse belangen mee. Korter en grilliger, met dezelfde speelse kijk op vreemde logica.
Na de sterdeuren en vreemde werelden van Zweepster: bij Vance moet ruimtevaarder Adam Reith zien te overleven op een planeet waar vier buitenaardse soorten de baas spelen. Meer avontuur en reizen, minder raadsel, maar met dezelfde lust om je met een vreemde cultuur te verrassen.
McKie moet zich in een vreemde samenleving verdiepen om een zaak op te lossen; Pardero moet dat in zijn eigen verleden. Hij weet niet meer wie hij is en volgt het spoor naar Marune, waar adellijke huizen strikte regels hebben. Vance schrijft sierlijk, met droge humor en een raadsel als motor.
Zweepster speelt in een heelal waar de overheid zo efficiënt werd dat er een Bureau voor Sabotage nodig is om haar af te remmen. Van Vogt bedenkt het omgekeerde: een aarde die het helemaal zonder bestuurders doet. Twee ouderwetse ideeënboeken over hoeveel bestuur een samenleving verdraagt.
Vaart als in Zweepster, maar dicht bij huis: in Gibsons San Francisco van de nabije toekomst steelt een fietskoerierster een bril die veel meer waard is dan ze denkt. Ook hier draait een snel, licht ironisch plot om iets kleins waar grote belangen aan hangen.
Bij Herbert verbindt een netwerk van sterdeuren ontelbare wezens, die daardoor allemaal kwetsbaar zijn. Butler laat mensen met elkaar verbonden zijn via het Patroon, een netwerk van geesten waar macht en afhankelijkheid samengaan. Donkerder en strenger van toon, met dezelfde vraag wat zo'n band kost.
Gedeeld: epische wereld, psychologisch en spanning
McKie moet uitzoeken wat een vreemd wezen echt wil, en of hij het überhaupt kan begrijpen. Bij Le Guin probeert een man zonder geheugen te doorgronden wie de Shing zijn en of ze ooit de waarheid spreken. Korter en poëtischer dan Herbert, met dezelfde lol in een raadsel van perspectief.