Parce Vince-Crux lost zaken op die niemand anders kan ontwarren, en Jorj X. McKie van het Bureau voor Sabotage doet in feite hetzelfde. Herbert geeft hem één grote zaak rond een vreemd sterwezen, waar Harland er twaalf naast elkaar zet. Allebei slim en eigenzinnig.
Wie bij Harland vooral genoot van de puzzel achter elke opdracht, moet Dick eens proberen. Ubik begint als een zakelijke klus voor een bureau vol anti-telepaten en wordt steeds raadselachtiger. Psychologischer en vreemder dan Vince-Crux, met dezelfde speurdersdrift.
Een held die van wereld naar wereld wordt gestuurd en onderweg zichzelf onderzoekt: dat doen Vince-Crux en Otto McGavin allebei. Haldeman is harder en gewelddadiger, en zijn agent draagt bij elke klus een ander gezicht. Ook dit boek is opgebouwd uit losse missies.
Meer Paul Harland, dit keer in verhaalvorm: acht sciencefictionverhalen, deels samen met andere Nederlandse schrijvers. Wie de afwisseling van twaalf opdrachten goed vond werken, vindt hier dezelfde korte vaart, van een Grieks wereldrijk tot vliegende steden.
Vince-Crux kijkt terug om te begrijpen waar zijn eigen succes vandaan komt. Vance laat Pardero iets vergelijkbaars doen, alleen weet die helemaal niet meer wie hij is en moet hij zijn verleden op een verre wereld terugvinden. Sierlijk en ironisch geschreven.
Tien verhalen waarmee Gibson de toon zette voor cyberpunk, elk met een eigen kleine wereld. Net als de opdrachten van Vince-Crux zijn ze compact en slim, maar Gibsons stijl is gejaagder en zijn decor stedelijker. Goed als je van korte vormen houdt.
Elk van deze tien Dick-verhalen neemt een verontrustend idee en draait het om. Dat lijkt op de opbouw van Harlands boek, waar elke zaak een nieuwe puzzel is. Dick is ongemakkelijker en psychologischer, Harland speelser en avontuurlijker.
Een hoofdpersoon die het met logica en scherp denken moet redden: dat is Vince-Crux, en ook Gilbert Gosseyn, die in het jaar 2560 een test aflegt die bepaalt wie naar Venus mag. Van Vogt schrijft sneller en chaotischer, met een plot dat steeds een andere kant op schiet.
Op een lang geleden gekoloniseerde planeet is het contact met de aarde verbroken en is de oude techniek in verval geraakt. Gijsen is net als Harland een Nederlandse sciencefictionschrijver met oog voor vreemde werelden, al vertelt hij rustiger en met meer sfeer.
Bradburys vroege verhalen zijn kort, vreemd en vaak net iets duisterder dan je verwacht. Wie in Vince-Crux de losse opdrachten het sterkst vond, leest deze bundel als een reeks kleine raadsels, met meer sfeer en minder speurwerk.
Butler bouwt een toekomst waarin een mentaal netwerk sommige mensen macht geeft over anderen. Net als bij Harland moet iemand doorgronden hoe een groter systeem werkt, al is haar verhaal grimmiger en verteld als één doorlopende geschiedenis.