In Zuurstof draait alles om sporen die er niet zijn waar je ze verwacht. Kim Stone krijgt in dit vierde deel te maken met een terrein waar wetenschappers ontbinding bestuderen, en Angela Marsons maakt van dat forensische decor net zo goed een spanningsbron als Cornwell.
Na het zorgvuldig opgebaarde slachtoffer op het sportveld van het MIT: ook Chris Carter laat een dader zijn slachtoffer met opzet tentoonstellen. Robert Hunter onderzoekt de zaak in Los Angeles, rauwer en sneller verteld dan Zuurstof.
Zuurstof koppelt één dode studente aan eerdere moorden op jonge vrouwen. Angela Marsons volgt eenzelfde spoor van slachtoffers die het gemeenschappelijke patroon pas laat prijsgeven, met een Engelse inspecteur die zich niet laat afschepen.
Waar Scarpetta in Zuurstof een reeks oude moorden op vrouwen herkent, zoekt Wallander in dit zesde deel naar de draad tussen een paar wrede doden in Skåne. Mankell vertelt trager en somberder, met veel oog voor het geduldige werk van zijn team.
Het tweede Fjällbacka-boek begint, net als Zuurstof, met een vondst die een verband legt met eerdere slachtoffers. Camilla Läckberg verpakt het onderzoek in een Zweedse kustplaats en een familiegeschiedenis, minder forensisch dan Cornwell maar net zo spannend.
Gotland in plaats van Massachusetts, maar dezelfde vraag als in Zuurstof: wie richt zich op jonge vrouwen, en waarom nu? Mari Jungstedt laat inspecteur Anders Knutas en een verslaggever elk vanuit een eigen hoek zoeken, in heldere, rustige hoofdstukken.
Zuurstof laat je meekijken hoe een patholoog oude zaken opnieuw leest. In Ritueel duiken in Amsterdam-Noord menselijke resten op, en Isa Maron bouwt net zo methodisch aan het profiel van wie er al jaren ongezien zijn gang gaat.
Zuurstof leunt op wat een lichaam op de snijtafel verraadt, en dat doet Het vierde offer ook. Een reeks gelabelde slachtoffers in Beijing brengt een buitenlandse lijkschouwer en een plaatselijke politieman bij elkaar, met wrijving die het boek extra smaak geeft.
Zuurstof begint met een dood waarvan de oorzaak eerst onzichtbaar lijkt. Billingham opent zijn reeks met hetzelfde soort raadsel: sterfgevallen die er natuurlijk uitzien, tot Tom Thorne de opzet erachter gaat zien.
Voor wie na Zuurstof een rechercheur met een zware rugzak wil volgen: Deon Meyer zet in Kaapstad Mat Joubert neer, die rouwt om zijn vrouw en nauwelijks nog zin heeft om te werken. Het onderzoek trekt hem langzaam terug het leven in.
Scarpetta herkent in Zuurstof een terugkerende hand in losse moorden. Harry Hole doet in deze Noorse zaak hetzelfde, al is hij een rommeliger en eenzamer speurder dan Kay, en Jo Nesbø schrijft de jacht feller en met meer vaart.
Zuurstof legt een lijn tussen meerdere vermoorde vrouwen, en Moederdag doet dat ook, alleen in het Duitse Taunusgebied. Nele Neuhaus laat Bodenstein en Kirchhoff een zaak ontrafelen die ver terug in de tijd reikt.