Westerley, het terrein waar in Schijndood lichamen worden bestudeerd, is al een griezelige plek; Harry Hole krijgt het in een Oslose zomer even zwaar. Nesbø schrijft somberder dan Marsons, maar het speurwerk heeft dezelfde vaart.
Schijndood begint met een lichaam waar het niet hoort, en ook Robert Hunter krijgt een slachtoffer dat opvallend is neergelegd. Chris Carter gaat verder in de details dan Marsons; lees dit als je die rauwere kant aankan.
Ook bij M.W. Craven speelt een Engels landschap een hoofdrol, net als het onderzoeksterrein in Schijndood. Washington Poe is even eigenwijs als Kim Stone en heeft ook een slimme collega naast zich die hem scherp houdt.
Kim Stone leunt in Schijndood zwaar op haar team, en dat doet Lindsay Boxer in het eerste deel van de Women's Murder Club ook. Patterson schrijft nog korter en sneller, met vier vrouwen die elk een eigen kant van de zaak oppakken.
Een jonge vrouw die dood wordt gevonden en een speurder die zich niet laat afschepen: Schijndood en Dubbelmoord hebben dezelfde motor. Billingham speelt in Londen en is iets donkerder van toon, maar Tom Thorne is een goede volgende stap na Kim Stone.
Ook Harry Bosch heeft net als Kim Stone een verleden dat hem achtervolgt, en hier moet hij zijn eigen oude zaak verdedigen. Meer rechtszaal dan in Schijndood, maar het politiewerk in Los Angeles is net zo vasthoudend.
In Schijndood draait veel om wat een lichaam nog vertelt, en dat is precies het terrein van Kay Scarpetta. Patricia Cornwell laat je meer meekijken op de snijtafel, terwijl Marsons dichter bij het rechercheteam blijft.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Tony Hill leest daders zoals Kim Stone dat met haar instinct doet, en samen met Carol Jordan vormt hij een sterk duo. Val McDermid is psychologischer en grimmiger dan Schijndood; kies dit als je dat zoekt.
Na de vrouw die in Schijndood voor dood wordt achtergelaten, is dit een logische volgende: ook Gerritsen draait om een dader die vrouwen overvalt. Het eerste deel met Jane Rizzoli zit vol medische kennis en heeft hetzelfde tempo.
Lincoln Rhyme leest een plaats delict zoals de wetenschappers op Westerley een lichaam lezen: dat maakt dit eerste Rhyme-boek een goede volgende na Schijndood. Deaver speelt in New York en jaagt nog harder op de klok.
Kim Stone en Washington Poe zijn allebei speurders met wie het korps niet altijd raad weet. Craven speelt in het noorden van Engeland en de Schotse grens, met dezelfde korte, snelle hoofdstukken die Schijndood zo vlot maken.
Het eerste boek met Harry Hole is lichter dan zijn latere zaken en daardoor een goede instap na Schijndood. Een Noorse speurder in een vreemd land, een team dat hij moet leren vertrouwen, en net zo veel vaart als bij Marsons.