Na de opgebaarde vrouw bij het vliegveld van Los Angeles past de bruiloft in Gretna Green waar de bruid sterft vlak na het jawoord. Craven laat zijn rechercheurs even koppig doorzoeken als Hunter, in het ruige Schotse grensland.
Ook Kim Stone vindt een slachtoffer dat bewust is neergelegd om iets te zeggen, in een park in de Black Country. Marsons heeft het tempo en de korte hoofdstukken van Carter, en een rechercheur die net zo eigenwijs is als Hunter.
Wie na Ik ben de dood nog meer wil van een moordenaar die de rechercheur tart, vindt in Kat en muis het duel tussen Alex Cross en Soneji. Patterson schrijft nog kortere hoofdstukken dan Carter.
Een onbekende dode op een vrachtschip, en Scarpetta die uit de autopsie moet halen wat de dader heeft gedaan: dezelfde lijn als in Ik ben de dood. Cornwell blijft dichter bij het lab, Carter dichter bij de jacht.
Net als in Ik ben de dood vertelt de autopsie hoe gruwelijk het slachtoffer is omgebracht, en zit de dader een stap voor. Gerritsen weet als oud-arts precies hoe zo een moordenaar te werk gaat, wat het extra kil maakt.
Deaver bedenkt een moordenaar die met gif boodschappen in de huid van zijn slachtoffers zet: net zo theatraal als de sterhouding bij Carter. Lincoln Rhyme werkt het puzzelstuk voor puzzelstuk uit.
Billingham laat Tom Thorne de laatste dagen van een jonge vrouw reconstrueren, net als Hunter de week tussen ontvoering en vondst. Wat somberder en Brits, met dezelfde vasthoudendheid.
Harry Hole reist naar Sydney omdat een jonge Noorse vrouw is vermoord, en ontdekt dat het niet bij één zaak blijft. Een goede opstap naar Nesbø als je na Ik ben de dood een nieuwe reeks zoekt.
Maron werkt in Amsterdam met hetzelfde soort politieonderzoek als Carter: een vindplaats in de openbare ruimte die een boodschap lijkt. Wie een Nederlandse Hunter wil, kan hier beginnen.
Scarpetta volgt een spoor van verminkte lichamen dat over de oceaan loopt, en de dader lijkt haar te kennen. Cornwell geeft net als Carter weinig rust tussen de vondsten, met meer forensisch detail.
Rizzoli krijgt een zaak waarin de dader zijn slachtoffers vooraf bestudeert, en ze moet net als Hunter in zijn hoofd kruipen. Gerritsen schrijft beheerst, maar de dreiging zit even dicht op de huid.
Een dader die zijn slachtoffers ontvoert en de politie raadsels voorlegt: Deaver speelt hetzelfde spel met de klok als Carter in Ik ben de dood. Lincoln Rhyme is een minder sportieve held dan Hunter, maar even scherp.