Onthoofde slachtoffers in Beijing, een container vol resten in Aberdeen: zowel May als MacBride kiezen een vondst die je niet vergeet. McRae moet uitzoeken of een oude seriemoordenaar terug is, en het boek is minstens zo grimmig als dit Li Yan-deel.
Bij Peter May hangt aan elk slachtoffer een label, bij Daniëlle Hermans kiest de dader steeds een kerk: allebei leggen ze een spoor dat de speurders moeten ontcijferen. Hermans speelt in Utrecht, dus een stuk dichter bij huis.
De dader in Het vierde offer ensceneert zijn moorden met dezelfde zorg als de moordenaar die Robert Hunter in dit negende deel achtervolgt. Chris Carter is bloediger en sneller, voor lezers die de gruwelijke kant van May niet erg vinden.
Waar Li Yan en Margaret elkaar aanvullen als rechercheur en patholoog, werkt bij Patterson een hele kring vrouwen samen: Lindsay, Claire, Cindy en Yuki. San Francisco is minder exotisch dan Beijing, maar het tempo ligt even hoog.
Margaret Campbell brengt Amerikaanse forensische kennis naar Beijing; in New York is het Lincoln Rhyme die met sporenonderzoek een dader op het spoor komt. Deaver bouwt zijn plot als een puzzel met aanwijzingen, net zoals de labels bij May.
Een onbekende dode die uitgroeit tot een internationale zaak: Scarpetta stuit er in Richmond op, Li Yan in Beijing. Cornwell geeft het forensische perspectief nog meer ruimte dan May, en ook hier speelt buitenlandse politiek mee.
Kleine voorwerpen bij een lichaam die meer zeggen dan de wonden: in Het vierde offer de labels, bij Billingham een stukje röntgenfoto. Tom Thorne zoekt in Londen naar de betekenis ervan, met een Britse droogheid die anders smaakt dan de Chinese setting.
Een dode op een plek waar iedereen hem ziet, en een dader die iets wil zeggen: bij Isa Maron gebeurt het in Amsterdam-Noord. Maron werkt met een Nederlands team in plaats van een Chinees-Amerikaans duo, maar haar raadsels zijn net zo macaber.
Peter May wisselt tussen een Chinese speurder en een Amerikaanse patholoog; Billingham laat je met Tom Thorne in Londen meelopen. Ook Dubbelmoord draait om een dader die zijn methode herhaalt, maar de toon is cynischer en Britser.