Kenmerkend: emotioneel, korte hoofdstukken en psychologisch.
Erna Sassen
Waarom deze past
Melinda zegt bijna niets meer, Boudewijn komt na de dood van zijn moeder zijn bed niet uit: twee tieners die zich terugtrekken uit de wereld. Erna Sassen laat het in korte stukjes vertellen, net zo droog grappig als Anderson, en net zo rauw waar het pijn doet.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Patrick Ness
Waarom deze past
Waar Melinda haar verdriet via de tekenles naar buiten krijgt, doet de dertienjarige Conor het via een monster dat hem 's nachts verhalen vertelt. Patrick Ness schrijft korter en sprookjesachtiger, maar onder de oppervlakte gaat het ook om iets wat een jongere niet hardop durft te zeggen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en psychologisch
Waarom deze past
Tori Spring kijkt net zo cynisch naar haar school als Melinda en heeft ook weinig zin meer in mensen. Alice Oseman geeft haar een scherpe, sarcastische stem; het gaat iets minder over een geheim en meer over somberheid die niemand om haar heen ziet.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Waarom deze past
Melinda zwijgt over die zomer, de elfjarige Ted vertelt zijn geheim alleen aan een Mariabeeld langs de weg. Ted van Lieshout schrijft voor iets jongere lezers en poetischer, maar het gewicht van iets wat je niet kunt uitspreken voel je in beide boeken.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Erna Sassen
Waarom deze past
Wie in Vertel de waarheid vooral de stilte na een verwonding raakte, vindt in Reva een meisje dat net zo moeizaam met haar lichaam en met anderen omgaat. Sassen maakt het rauwer en ouder, met een docent die veel te dichtbij komt.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Frances leeft net als Melinda met een buitenkant die niet klopt met wat er binnen gebeurt: zij is de perfecte leerling, Melinda de buitenstaander. Oseman schrijft warmer en met meer vriendschap, maar ook hier draait het om een stem die je pas laat vindt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Lydia Rood
Waarom deze past
Cornelie is zestien, slim en eenzaam op school, net als Melinda na dat feest. Lydia Rood vertelt het vanuit een Nederlands gezin met een jonger zusje dat tegen haar opkijkt; trager en somberder dan Anderson, maar psychologisch net zo scherp.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Waarom deze past
Fee wil haar lichaam veranderen om niet meer gezien te worden zoals vroeger, Melinda verstopt zich achter haar zwijgen. Do van Ranst schrijft kort en direct, in de ik-vorm, over een meisje dat met haar eigen hoofd vecht.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Rouw in plaats van trauma, maar dezelfde vraag: hoe ga je verder als niemand ziet wat er in je omgaat? Luuk is zestien als zijn broer sterft en zoekt, net als Melinda met haar tekeningen, een eigen manier om het te verwerken.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Aaron uit de Bronx probeert na een familiedrama overeind te blijven, Melinda na die ene zomernacht. Adam Silvera geeft er een sciencefictionlaag bij, maar de kern is dezelfde: een tiener die iets wil vergeten en merkt dat dat niet zomaar lukt.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Waarom deze past
Bart Moeyaert vertelt in nog minder woorden dan Anderson, over twee jongens die op oudejaarsdag met een hondje over de velden zwerven. Literairer en beklemmender, met dezelfde droge blik op volwassenen die weinig begrijpen.
Gedeeld: emotioneel en literair
Waarom deze past
Alex rent de hele dag weg van zijn ouders, Melinda trekt zich terug in haar zwijgen. Do van Ranst laat een jongen aan het woord die zich net zo onzichtbaar wil maken; korter en grilliger verteld, met ouders die vooral met zichzelf bezig zijn.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
