Tom en Pat hebben een gave die hen van iedereen onderscheidt, en ook Jonas krijgt op zijn twaalfde een taak die hem losmaakt van zijn omgeving. Lowry's klassieker is stiller en somberder, maar raakt hetzelfde gevoel van alleen staan met iets wat niemand deelt.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en langzaam opbouwend
Bij Heinlein drijft een ruimtereis twee broers uit elkaar, bij Shusterman belandt een footballer na elke wedstrijd in een iets ander universum. Beide gebruiken sf om te laten zien hoe je verandert als je wereld verschuift, met meer psychologie bij Shusterman.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en psychologisch
Bij Heinlein horen twee broers elkaars gedachten; in Prentisstown hoort iedereen elkaars gedachten als een eindeloze Herrie. Patrick Ness maakt van dat idee een rauwe vluchtroman, veel feller en duisterder dan Tijd voor de sterren.
Wat bindt twee wezens die ver van elkaar leven? Heinlein vraagt het met een telepathische tweeling, Matt Haig met Audrey en Daniël, een echo die meer voelt dan zijn makers bedoelden. Romantischer en sneller verteld.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel, spanning en psychologisch
Nog een jeugdroman van Heinlein, maar lichter: hier draait alles om een jongen en het steeds groter wordende beest dat al generaties bij zijn familie hoort. Minder heimwee dan Tijd voor de sterren, meer humor.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel, spanning en met humor
Tom kijkt vanaf een ruimteschip terug naar huis; Jim Marlowe groeit op in een kolonie op Mars en voelt zich daar thuis. Heinleins Marsboek is avontuurlijker, met een barre tocht over land in plaats van een lange reis tussen de sterren.
Heinlein laat jongeren de toekomst in reizen, Evert Hartman laat zien hoe jongeren er zelf een afdwingen: een groene regering grijpt radicaal in na jaren van protest. Een vroege Nederlandse jeugdroman die net zo goed vraagt wat vooruitgang kost.
Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en emotioneel
Tom en Pat groeien uit elkaar, en Joshua is woedend op zijn beste vriend Sergio terwijl hij hem harder nodig heeft dan ooit. Erna Sassen schrijft zonder ruimteschepen, maar over hetzelfde trekken en duwen tussen twee jongens die niet zonder elkaar kunnen.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en psychologisch
Tijd voor de sterren laat zien hoe het leven aan boord van een ruimteschip voelt, en Clarke doet dat in het klein met een jongen die een prijsreis naar een station boven de aarde maakt. Korter en nuchterder, zonder telepathie.
Contact zonder woorden staat centraal bij de telepathische tweeling, en ook in Dolfijneneiland, waar onderzoekers met dolfijnen proberen te communiceren. Een rustiger avontuur, op zee in plaats van in de ruimte.
Pat blijft achter op een aarde die steeds voller wordt, en Hartman laat zien waar dat kan eindigen: Nederland in 2136, overbevolkt en grotendeels ondergronds. Twee vrienden, van wie één een kloon is, op een tocht die hun kijk op hun land verandert.
Bij Heinlein vertrekt de ene broer en blijft de andere achter; in Verlaten blijven alleen de kinderen over. Michael Grant schrijft sneller en harder, met vreemde krachten en een strijd om de leiding, voor wie na de sterrenreis meer spanning wil.