Lummox en Willis zijn allebei vreemde huisdieren uit de ruimte, en in beide boeken staat een jongen pal voor zijn dier. De rode planeet speelt op Mars, met een kostschool en een barre tocht over het ijs in plaats van een stadje op aarde.
Gedeeld: toegankelijk, met humor, snel tempo en spanning
Weer een vroege Heinlein voor jonge lezers waarin tieners het opnemen tegen volwassenen die het beter denken te weten. Hier bouwen drie vrienden met een oom die atoomgeleerde is een raket in de woestijn: meer techniek, geen huisdier, dezelfde vaart.
John Thomas zit opgescheept met een familiedier dat uit de hand loopt, en de veertienjarige Nick met een zolder vol oude apparaten die meer kunnen dan je denkt. Shusterman en Elfman schrijven net zo luchtig, met nog meer grappen en een moderner tempo.
Een jongen en een dier dat slimmer is dan iedereen denkt: na Lummox past Clarkes verhaal over Johnny, die na een ongeluk op zee door dolfijnen naar een eiland wordt gebracht. Rustiger en avontuurlijker, met onderzoekers die met de dieren willen praten.
Lummox is veel meer dan een huisdier, en in Matt Haigs Echo is Daniël meer dan een machine: hij voelt een band met Audrey die niet in zijn ontwerp past. Ook hier draait het om trouw tussen een mens en een wezen dat anderen als ding zien.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel, spanning en snel tempo
Heinlein laat gewone mensen nuchter met de ruimte omgaan, en Clarke doet dat met Roy, die dankzij een gewonnen quiz naar een ruimtestation mag. Een kort, overzichtelijk avontuur voor wie wil weten hoe het dagelijks leven daarboven werkt.
Houd je van Heinleins mix van familiegedoe, humor en iets onmogelijks, probeer dan Kerstin Gier. Liv krijgt na een verhuizing een stiefzusje en een sluwe grootmoeder in huis, en ontdekt dat haar dromen geen gewone dromen zijn. Meer fantasy, net zo grappig.
John Thomas weigert te geloven dat zijn beest gevaarlijk is, en Eve weigert te geloven dat het werk van haar moeder onschuldig is. Grant en Applegate schrijven sneller en romantischer, met biotechniek in plaats van ruimtebeesten.
Net als bij Heinlein zetten jonge vrienden zich af tegen een overheid die hardvochtig optreedt. Evert Hartman laat het spelen in een overvol Nederland van 2136, deels onder water: ernstiger van toon, maar net zo spannend.
In Het sterrebeest moet een jongen het opnemen tegen de volwassenen; in Verlaten zijn alle volwassenen ineens weg en moeten de kinderen van Perdido Beach het zelf rooien. Veel spannender en harder, voor wie meer vaart zoekt.
Gedeeld: toegankelijk, snel tempo, spanning en emotioneel
Heinleins jonge held trekt het oordeel van de overheid in twijfel, en dat doet ook Jonas, die in een keurige gemeenschap een rol krijgt die niemand anders heeft. Lowry is stiller en ernstiger: een klassieker voor wie na Lummox iets diepers zoekt.
Het sterrebeest is een warm familieverhaal met flink wat humor, en dat is Sophie Kinsella's boek over de veertienjarige Audrey ook. Geen sf, wel een chaotisch gezin rond een kwetsbare hoofdpersoon, licht en grappig verteld.