Ook bij Clarke: een gewone jongen die toevallig op een bijzondere plek belandt, hier als quizwinnaar op een ruimtestation. Net zo toegankelijk als Dolfijneneiland, met dezelfde nieuwsgierige blik op hoe volwassenen daar werken.
Drie tieners die raketjes bouwen en hulp krijgen van een atoomgeleerde: net als Johnny bij het eiland leren ze het vak van een volwassen onderzoeker. Heinlein schreef het voor jonge lezers, vlot en vol vertrouwen in wetenschap.
Tweelingbroers die elkaars gedachten horen, sneller dan het licht: ook hier gaat het om praten zonder woorden, zoals de onderzoekers dat met de dolfijnen proberen. Spannend, met een hechte band tussen de twee broers.
Bij Johnny is de oceaan het grote avontuur; bij Hartman heeft het water in 2136 het lage deel van Nederland al opgeslokt. Spannender en grimmiger dan Dolfijneneiland, en dichter bij huis.
Jongeren die protesteren tegen een vergiftigd milieu en een groene regering die het roer omgooit: Hartman schrijft net als Clarke over hoe mensen met de natuur omgaan. Minder avontuur op zee, meer maatschappij, even toegankelijk.
Audrey leeft in een toekomst vol machines die sprekend op mensen lijken. Wie bij Dolfijneneiland de vraag boeiend vond wat een ander wezen denkt en voelt, vindt bij Matt Haig dezelfde nieuwsgierigheid, met meer emotie.
Jonas groeit op in een gemeenschap zonder oorlog of pijn, waar iedereen een taak krijgt toegewezen. Net als Johnny moet hij zijn eigen plek vinden tussen volwassenen die alles al geregeld hebben; stiller en ontroerender dan Clarke.
Midden in een les verdwijnt de leraar van de veertienjarige Sam voor zijn ogen, en hij moet zich zelf zien te redden. Spannender en ruiger dan het eiland van Clarke, maar met dezelfde jonge hoofdpersoon die op eigen kracht verder moet.
Na een zwaar ongeluk herstelt Eve in het laboratorium van haar moeder en krijgt ze een kijkje in het werk van een machtig biotechbedrijf. Net als Johnny tussen de dolfijnonderzoekers kijkt ze van dichtbij mee met de wetenschap.
Het is 2048 en het Collectief is aan de macht: Bakhuis schrijft spannende toekomstfictie voor jonge lezers. Grimmiger dan Dolfijneneiland, maar net zo vlot te lezen voor wie houdt van een jonge hoofdpersoon in een vreemde wereld.