Schrijvers zoals Lois Lowry
-
Suzanne Collins
Waarom deze past
Suzanne Collins bouwt in De hongerspelen net als Lowry in Gever een samenleving die voor jongeren beslist wat hun rol is, met een jaarlijkse ceremonie als begin. Collins is harder en sneller; Lowry blijft stil en beschouwend en laat de vragen meer bij de lezer.
-
Neal Shusterman
Waarom deze past
Zeis van Neal Shusterman stelt dezelfde vraag als Gever: wat raak je kwijt als een samenleving alle pijn heeft weggewerkt? Ook hier krijgt een tiener een zware taak die niemand anders wil. Shusterman schrijft uitgebreider en met meer intrige, Lowry houdt het sober.
-
Lauren Oliver
Waarom deze past
In Delirium van Lauren Oliver krijgt iedereen op zijn achttiende een ingreep die de liefde wegneemt, een verre verwant van de weggepoetste gevoelens in de gemeenschap van Jonas. Oliver vertelt vanuit Lena in de ik-vorm en maakt er meer een liefdesverhaal van.
-
James Dashner
Waarom deze past
De labyrintrenner van James Dashner begint met een jongen die in een afgesloten wereld wakker wordt en niet weet wie de regels heeft bedacht, zoals Jonas pas langzaam doorziet hoe zijn gemeenschap werkt. Dashner is sneller en actievoller, met een groep jongens die rent voor zijn leven.
-
Ida Vos
Waarom deze past
Gouden sterren bekijkt de jodenvervolging door de ogen van een Deens meisje dat haar vriendin helpt; Ida Vos schrijft juist vanuit het Joodse kind zelf, op basis van haar eigen onderduikjeugd. Haar boeken zijn kort, verteld in losse scènes en geschikt voor dezelfde leeftijd.
-
Anna Woltz
Waarom deze past
Anna Woltz laat in Ik kan nog steeds niet vliegen een Nederlandse jongen na de hongerwinter aansterken op een boerderij in Denemarken, het land van Gouden sterren. Woltz vertelt warm en met humor, Lowry ernstiger, maar allebei tonen ze de oorlog door de ogen van een kind.
Redactie Leesradar Bijgewerkt op