Shusterman bouwde al eerder een toekomst waarin de dood een regeling is geworden. In Gesplitst slaan jongeren op de vlucht voor een wet die hun lichaam opeist, en net als in Zeis is elke keuze moreel lastig. Iets rauwer, met meerdere vertellers.
Net als Citra en Rowan wordt Todd in een rol geduwd die hij niet heeft gekozen, in een samenleving met regels waar je niet onderuit komt. Patrick Ness schrijft ruwer en sneller, met een unieke vertelstem, en laat net zo goed zien hoe geweld iemand verandert.
Wie Zeis las om de vraag of je mensen mag sturen voor een beter doel, vindt die terug in BZRK. Twee broers willen wreedheid uitbannen en grijpen daarvoor in het hoofd van mensen in. Michael Grant wisselt van verteller en houdt het tempo hoog.
In Zeis zijn ziekte en oorlog opgelost, maar betaal je een andere prijs. Mirjam Mous bedacht een nabije toekomst met hetzelfde dubbele gezicht: alles lijkt geregeld, maar wie buiten de lijntjes kleurt, is weg. Korter en sneller; let op, dit is het vervolg op H@ck.
Citra en Rowan krijgen een rol opgedrongen door een macht die niemand tegenspreekt. Daniëlle Bakhuis schrijft over een vergelijkbare overmacht, maar korter, directer en met een Nederlandse pen. Voor wie na de Zeisen nog zo'n kille toekomst aankan.
In het jaar 2980 werken twee zestienjarigen als stoppers voor een geheime organisatie. Net als Citra en Rowan dragen ze een taak die te zwaar is voor hun leeftijd. Bavo Dhooge maakt er een duistere, psychologische sciencefictionthriller van.
De perfecte wereld van de Zeisen kent geen rampen meer. Bij Aline Sax is alles al misgegaan en schuilt een handvol overlevenden op een vliegveld. Stiller en somberder dan Shusterman, maar net zo goed over de vraag wie je bent als het erop aankomt.
Ook dit is sciencefiction waarin jongeren de prijs betalen voor de keuzes van volwassenen. De moordopdracht speelt lang voordat Thomas in het labyrint belandt, als zonnevlammen de aarde hebben verwoest. Rauwer en met meer actie dan Zeis.
Citra en Rowan moeten leren doden volgens strikte regels. Bij Daniëlle Bakhuis gaat het om knokpartijen waar geld op wordt gezet, in het hier en nu. Rauwer en sneller, en net als in Zeis vraag je je af waarom niemand stopt wat er gebeurt.
Wie de wisselende blik van Citra en Rowan goed vond werken, krijgt bij Mirjam Mous een thriller die volledig op meerdere vertellers leunt. Het raadsel begint in een ziekenhuis waar iets niet klopt. Korter en sneller dan Zeis, met minder wereldbouw.
Gedeeld: spanning, meerdere vertellers en snel tempo
Vesper denkt dat ze op vakantie gaat; Citra en Rowan dachten ook dat hun leven gewoon verder zou gaan. Maren Stoffels schrijft korter en zonder toekomstwereld, maar de spanning en het gevoel van opgesloten zitten liggen dicht bij Zeis.
Na Zeis iets lichters met hetzelfde tempo: in dit tweede Alex Rider-boek krijgt een tiener van volwassenen een gevaarlijke opdracht, zoals Citra en Rowan een taak opgelegd krijgen. Horowitz maakt er een spionageavontuur van met veel actie en weinig filosofie.