Terecht draait om iemand die zelf het recht in handen lijkt te nemen, en dat motief keert bij Staalesen terug in een oude zaak uit de jaren dat Veum bij de kinderbescherming werkte. Rustig verteld, maar de vergelding sluimert er net zo onder.
Een journalist die een dode niet kan laten rusten: bij Soetewey omdat de media zwijgen, bij Lagercrantz omdat het slachtoffer zijn nummer op zak had. Blomkvist graaft net als De Wolf tot hij zelf deel van het verhaal wordt.
Een advocaat achter tralies die iets weet waar de autoriteiten om verlegen zitten, en een journalist met een filmpje dat hij beter niet had genegeerd. Grisham schrijft net zo toegankelijk als Soetewey, met een slimme hoofdpersoon die zijn eigen spel speelt.
Een bekende dode, een geschokt land en een hoofdpersoon die verder kijkt dan de officiële lezing: zo begint ook Silva's verhaal over een omgekomen ex-prinses. Sneller en internationaler dan Terecht, maar even makkelijk te lezen.
Bij Soetewey een schatrijke man die dood wordt gevonden, bij Forsyth een jonge hulpverlener die in Bosnië verdwijnt en een familie die gerechtigheid wil. In beide boeken broeit vergelding onder de oppervlakte, en de jacht leest vlot.
Iemand rekent af met mannen die net uit de gevangenis komen, en net als bij Soetewey vraag je je af of je de dader moet afkeuren of begrijpen. Billingham is grimmiger, maar het morele schuren is hetzelfde.
Kim Stone onderzoekt de dood van een pas vrijgelaten veroordeelde, en al snel blijkt dat niet iedereen om hem rouwt. Net als in Terecht schuift de vraag wie schuld heeft telkens op, in hoog tempo.
Een oude bekende die ineens in het onderzoek opduikt: Robert Hunter krijgt te maken met zijn kamergenoot van de universiteit, zoals De Wolf ontdekt dat hij zelf dichter bij de zaak staat dan hij dacht. Snel en spannend, met korte hoofdstukken.
Jack Ryan ziet tijdens een vakantie in Londen een aanslag gebeuren en grijpt in, waarna de zaak hem niet meer loslaat. Net als De Wolf raakt hij toevallig betrokken en moet hij de gevolgen dragen, alleen op grotere schaal.
Een strafpleiter die in zijn vrije tijd als amateurjockey rijdt, krijgt het na een veroordeling aan de stok met de verkeerde mensen. Dick Francis schrijft even helder als Soetewey, rond een gewone man die zich niet laat afschrikken.
Matthias De Wolf laat zich niet wegsturen door een waarschuwing, en die koppigheid deelt hij met Rebus, die in een Schotse hoofdstad vol toeristen een gruwelijke vondst onder de grond moet verklaren. Grimmiger van toon, even vasthoudend.
Rijke Belgen, een zaak die de pers liever laat liggen en een hoofdpersoon die toch blijft: wie dat in Terecht goed vond, kan bij Dhooge terecht voor een Gentse beveiliger die het koninklijk hof van dichtbij ziet. Vlot, Vlaams en met vaart.