Waarom deze past
Steenbloed draait om een vader, zijn kinderen en wat er binnen een familie kapotgaat. Minette Walters laat een schrijfster een oud familiedrama natrekken en graaft net zo geduldig als Theorin naar wat er echt in dat huis gebeurde.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Waarom deze past
Per Mörner zoekt in Steenbloed met zijn kinderen rust in een huis buiten de stad, en vindt het tegendeel. Nicci French vertelt hetzelfde verhaal van een vlucht naar buiten, met een moeder en dochter aan zee. Allebei rustig opgebouwd en steeds onveiliger.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Waarom deze past
Een Zweedse klassieker voor wie na Steenbloed meer Scandinavische spanning wil, maar dan rond een speurtocht in Stockholm. Sjöwall en Wahlöö schrijven soberder dan Theorin; ze delen het rustige tempo en de aandacht voor gewone mensen.
Gedeeld: duister, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Een afgelegen plek aan zee, een kleine groep bewoners en een dood die oude spanningen blootlegt: dat herken je uit Steenbloed. P.D. James is klassieker van vorm, met Adam Dalgliesh als herstellende buitenstaander in plaats van een vader die zijn gezin wil beschermen.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Waarom deze past
Per Mörner ziet in Steenbloed zijn vader sterven en moet daarna verder met zijn kinderen; Renate Dorrestein schrijft over een stiefvader en moeder die na zinloos geweld overeind moeten blijven. Een Nederlandse roman over rouw, met de spanning op de achtergrond.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en toegankelijk
Arturo Pérez-Reverte
Waarom deze past
Pérez-Reverte zet een eenzame man in een oude toren aan zee, met een verleden dat hem komt opzoeken. Steenbloed heeft de steengroeve van Öland; beide boeken laten een afgelegen landschap en een oude schuld langzaam samenkomen.
Gedeeld: duister en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Een losstaande thriller van Peter Robinson, buiten zijn bekende politiereeks, over de nasleep van een aanval. Wie in Steenbloed de rust en het langzaam stijgende gevaar mooi vond, vindt bij Robinson een Engelse variant met een scherpere rand.
Gedeeld: duister, spanning en toegankelijk
Karin Fossum
Waarom deze past
Fossum geeft het woord aan een man die zich achter een vriendelijk gezicht verstopt, en dat onbehagen past bij Steenbloed, waar het gevaar van een bekende komt. Korter en kaler dan Theorin, maar net zo Scandinavisch stil.
Gedeeld: duister en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Ook bij Bram Dehouck loopt het in een rustige omgeving uit de hand door één persoon die meer kwaad doet dan je verwacht. Na Steenbloed, met zijn Zweedse kalkgroeve, krijg je een Vlaams decor en een zwartere humor.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en toegankelijk
Waarom deze past
René Appel schrijft net als Theorin toegankelijke spanning over gewone mensen die in iets terechtkomen wat ze niet overzien. Steenbloed draait om een vader die zijn kinderen wil beschermen, De advocaat om een jonge Amsterdamse strafpleiter die een kans grijpt.
Gedeeld: spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Iemand die te dichtbij komt: Fielding laat een vriendelijke nieuwe bewoner steeds meer ruimte innemen, en Steenbloed een vader die ineens weer in huis woont. Allebei toegankelijk geschreven, met een spanning die groeit uit huiselijke dingen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Rendell volgt een man met een gewelddadig verleden die een gewoon leven probeert te leiden. Waar Steenbloed het slachtoffer en zijn zoon volgt, kijk je hier mee met de andere kant, even traag en ongemakkelijk.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
