Rendell laat net als Fielding een vreemde vrouw intrekken bij mensen die te goed van vertrouwen zijn. Ze vertelt het als een terugblik, net als Terry, zodat je op elke bladzijde voelt dat het mis gaat.
Ook bij Sager staat er ineens een jongere vrouw op de stoep die zich in het leven van de hoofdpersoon nestelt, en ook hier groeit het wantrouwen per hoofdstuk. Bloediger en met tijdsprongen, waar Fielding het bij één huis en één tuin houdt.
Verhoef laat net als Fielding een vrouw met een kwetsbare plek kennismaken met iemand die te mooi lijkt om waar te zijn. Margot valt voor een man, Terry voor een vriendin, maar het langzame afglijden voelt hetzelfde.
Nicci French zet net als Fielding een zorgverlener centraal die een getraumatiseerde jonge vrouw in huis neemt. Engelser en somberder, met een moordzaak op de achtergrond, maar ook hier vraag je je af wie je binnen hebt gelaten.
Ook bij Koontz kruipt een onbekende vrouw steeds dichter in het leven van de hoofdpersoon, tot hij zich in zijn eigen huis niet meer veilig voelt. Meer vaart dan Fielding, en hier is een man het doelwit.
Rendell laat net als Stille dreiging zien hoe dicht bezorgdheid en bezetenheid bij elkaar liggen. Geen huurster maar een ex die niet kan loslaten, verteld met de rustige, kille blik van een schrijfster die psychologie boven actie zet.
Frieda Klein luistert net als Terry beroepsmatig naar andermans problemen en raakt daardoor verstrikt in iets wat ze niet zag aankomen. Nicci French schrijft trager en Londenser, en hier begint een hele reeks.
Verhoef vertelt net als Fielding achteraf over een periode waarin iemand van buiten een gezin binnendrong en alles kantelde. Hier is het een Frans landhuis met klusjesmannen, en de spanning sluipt er net zo traag in.
Walters draait net als Fielding om de vraag hoeveel je kunt weten van een vrouw die zichzelf zo goed verbergt. Een schrijfster bezoekt een veroordeelde vrouw in de gevangenis: traag en psychologisch, minder dreiging en meer twijfel.
Ook in Bed & Breakfast opent een vrouw haar huis voor vreemden, en ook daar groeit de onrust langzaam. Van Vuuren zet het in de Achterhoek, met een dorp als extra laag rond het verhaal.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en toegankelijk
Sint-Psycho deelt met Stille dreiging een hoofdpersoon die werkt waar zorg en gevaar elkaar raken, en een verleden dat langzaam bovenkomt. Theorin is Zweeds, trager en mistiger, en houdt je net zo lang in het ongewisse.