Een hele stad die bang is voor een dader die opnieuw kan toeslaan: het Edinburgh van deze Rebus voelt als het Stockholm van De man op het balkon. Rankin is ruiger en persoonlijker, maar laat net zo goed zien hoe een korps onder druk van pers en publiek werkt.
Mankell bouwde zijn Wallander-reeks voort op Sjöwall en Wahlöö, en dat merk je hier. Een reeks moorden in Skåne, een team dat zich kapot werkt en een rechercheur die 's nachts wakker ligt: de sfeer van Becks jacht in Stockholm, alleen langer en donkerder.
Zomer in Skåne in plaats van in Stockholm, maar verder herken je veel: een zaak die begint bij een jong meisje, een uitgeput team en een speurtocht die weken duurt. Wallander is kwetsbaarder dan Beck, het politiewerk krijgt dezelfde aandacht.
Waar Beck nog bijna niets in handen heeft, staat Banks al voor het huis van een dader die een streek maandenlang in angst hield. Robinson kijkt vooral naar wat zo'n zaak met de politie en de buurt doet, net zo nuchter als Sjöwall en Wahlöö.
Thorne jaagt in Londen op een dader die de politie steeds een stap voor is, zoals in Becks Stockholm. Billingham is grimmiger en sneller, maar ook hier draait het om rechercheurs die met weinig sporen toch door moeten.
Ook in Bradfield zit een heel korps achter één onbekende dader aan, terwijl de stad steeds banger wordt. McDermid voegt een profiler toe en is veel explicieter, waar De man op het balkon het juist ingetogen houdt.
Ook bij Arne Dahl speelt Stockholm de hoofdrol en werkt de politie als groep, niet als eenling. Na Becks benauwde jacht is dit drukker en speelser van opzet, met dezelfde koele blik op de stad en haar bewoners.
Fossum kijkt net als Sjöwall en Wahlöö niet weg van wie de daders zijn: gewone, verveelde mensen in een gewone stad. Na de angst in Stockholm is dit kleiner en benauwender, met korte scènes die je ongemakkelijk laten meekijken.
Jagen op een onbekende die zijn sporen zorgvuldig uitwist, met politie die steeds te laat komt: dat delen De dichter en De man op het balkon. Connelly laat het vertellen door een verslaggever en is veel sneller, terwijl Beck het met geduld moet doen.
Een stad, een reeks vermoorde vrouwen en een rechercheur die er niet van kan slapen: Mo Hayder neemt het patroon van De man op het balkon en maakt het veel duisterder. Lees het als je Becks jacht spannend vond en een hardere variant aankunt.
In Boston zit Jane Rizzoli een dader op het spoor die in gewone woonwijken toeslaat, terwijl haar korps nauwelijks iets heeft. Gerritsen schrijft vlotter en forensischer dan Sjöwall en Wahlöö, maar de dreiging dat het opnieuw gebeurt is dezelfde.
Een rechercheur met nauwelijks aanknopingspunten en een team dat steeds meer onder druk komt: Dijkzeul brengt de sfeer van De man op het balkon naar Nederland. Persoonlijker, met meer aandacht voor het privéleven van Vegter en zijn collega's.