van Philip K. Dick
Kenmerkend: emotioneel, psychologisch en langzaam opbouwend.
Philip K. Dick
Waarom deze past
Jason Taverner wordt wakker en niemand kent hem meer: net als Bob Arctor raakt hij de greep op zijn eigen identiteit kwijt. Dick schreef het een paar jaar eerder, iets meer thriller, net zo paranoïde en persoonlijk.
Gedeeld: psychologisch, beklemmend en literair
Waarom deze past
Rob Broadhead ruilt een uitzichtloos leven in de voedselmijnen in voor een ticket naar Gateway. Net als Schimmige beelden is het eerder een psychologisch portret dan een ruimteavontuur, met een hoofdpersoon die zichzelf niet sparen kan.
Gedeeld: psychologisch, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Bob Arctor ziet zijn kring en zichzelf langzaam afglijden; Robert Neville is na een pandemie de enige die nog mens is. Matheson schrijft net zo eenzaam en somber, met meer griezel en minder humor.
Gedeeld: psychologisch, duister en beklemmend
Waarom deze past
Bob Arctor verliest zich in Substance D; de hoofdpersoon van Moorcock verliest zich in de eindeloze leegte tussen de sterren. Allebei romans over een hoofd dat het begeeft, Moorcock wat afstandelijker en minder grappig.
Gedeeld: psychologisch, duister en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Dick zoomt in op een huis vol gebruikers die elkaar steeds minder vertrouwen. Hanna Bervoets brengt acht mensen op een zondag samen in een school voor een televisieopname. Allebei kleine groepen waarin de onderlinge spanning het verhaal draagt.
Gedeeld: psychologisch, beklemmend en duister
Waarom deze past
Grappig en droevig tegelijk: zo omschrijf je Schimmige beelden, en zo lees je ook De goede zoon. Rob van Essen zet zijn hoofdpersoon in een toekomst waar niemand meer hoeft te werken, en laat de leegte daarvan voelen.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Schimmige beelden kijkt met veel mededogen naar gebruikers die buiten de boot vallen. Die warmte voor mensen aan de zijlijn vind je ook bij Auke Hulst, in een roman over een tweeling die opgroeit buiten het gewone leven.
Gedeeld: duister, literair en beklemmend
Waarom deze past
Bob Arctor leeft in een pak dat hem onherkenbaar maakt; de bewoners van Silverbergs wolkenkrabber delen één gebouw met bijna een miljoen anderen. Twee tegenpolen van hetzelfde thema, identiteit onder toezicht, verteld vanuit wisselende personages.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Bob Arctor moet zichzelf bespioneren; Guy Montag werkt voor een systeem dat boeken verbrandt en gaat zich vragen stellen. Twee mannen die vastzitten in hun eigen rol, bij Bradbury in een kortere, poëtischere vorm.
Gedeeld: beklemmend, literair en psychologisch
Waarom deze past
Wie na Bob Arctor nog een somber, eerlijk portret van een ontspoorde samenleving wil, pakt Octavia Butler. Haar tienerverteller schrijft over een ommuurde buurt terwijl daarbuiten alles instort. Minder humor, wel net zo persoonlijk.
Gedeeld: duister, beklemmend en emotioneel
Waarom deze past
Negen verhalen in werelden net naast de onze, met onder meer genummerde kinderen op een afgelegen eiland. Auke Hulst deelt met Dick het gevoel dat de werkelijkheid een paar graden verschoven is.
Gedeeld: literair, beklemmend en duister
Waarom deze past
Bob Arctor leidt een dubbelleven, en dat geldt ook voor de jonge David, in een gemeenschap die elke lichamelijke afwijking als zonde ziet. Wyndham is rustiger, maar het gevaar van ontdekt worden voel je net zo goed.
Gedeeld: beklemmend, langzaam opbouwend en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
