van Hendrik Groen
Kenmerkend: met humor, toegankelijk en korte hoofdstukken.
Waarom deze past
Hendrik Groen lacht om zijn eigen ouderdom en dat doet Hans Dorrestijn hier ook, met meer zwartgalligheid en zonder verzorgingshuis. Wie de dagboekstukjes over kwalen en afscheid kon waarderen, vindt in deze korte terugblikken dezelfde mix van grap en weemoed.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Na de dagboeken uit het verzorgingshuis schreef Groen over een weduwe en haar volkstuin, met hetzelfde oog voor kleine machtsspelletjes en bemoeizuchtige bestuurders. Een roman in plaats van een dagboek, maar de humor is onmiskenbaar dezelfde.
Gedeeld: met humor, knus en toegankelijk
Waarom deze past
De medebewoners in Hendriks tehuis zijn types die Carmiggelt ook had kunnen bedenken. Zijn cafeverhalen hebben dezelfde liefde voor kleine eigenaardigheden en dezelfde korte, droge zinnen, alleen speelt alles aan de bar in plaats van in de recreatiezaal.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Wim de Bie
Waarom deze past
Hendrik zit vol ergernissen over regeltjes en betweters, en meneer Foppe van Wim de Bie ook. Deze bundel brengt diens tragikomische alleenspraken samen: net zo kort, net zo Hollands en met hetzelfde randje eenzaamheid onder de grappen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Wie lachte om Hendriks korte dagelijkse notities over gedoe in huis, kan door met de Libelle-columns van Sylvia Witteman. Zij schrijft over een jong gezin in plaats van een tehuis, maar ook bij haar draait het om de humor van kleine ergernissen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Martin Bril noteert, net als Hendrik in zijn dagboek, de kleine dingen die een dag kleur geven, zoals het weer of een tak op de vensterbank. Minder satire op de directie, meer stille verwondering, in stukjes die je net als Groens hoofdstukken één voor één leest.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Hendrik kijkt vanuit zijn tehuis vaak terug op hoe het vroeger ging, en Godfried Bomans doet in deze stukken niet anders. Ouder Nederlands en nostalgischer van toon, maar met dezelfde knipoog die voorkomt dat het zoet wordt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Bij Thomas Verbogt is het gewone leven een tegenstander die je met humor te lijf gaat, net zoals Hendrik dat met zijn tehuis doet. Korte verhalen in plaats van dagboekstukjes, licht en een beetje weemoedig.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Hendriks clubje bestaat uit typetjes, en Herman Pieter de Boer stopt er in deze dikke bundel nog veel vreemdere in. Het is absurder dan Groen en zonder verzorgingshuis, maar ideaal om net als een dagboek in korte stukjes te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Voor wie bij Hendrik vooral van de droge opmerkingen over medemensen hield: Wodehouse laat een oudgediende van de golfclub sterke verhalen vertellen over spelers en hun liefdes. Engelser en uit een andere tijd, maar net zo gezellig en geestig.
Gedeeld: met humor, knus en toegankelijk
Waarom deze past
De bewoners van Hendriks tehuis krijgen elk hun eigen eigenaardigheden, en dat doet Yvonne Keuls met een rij Haagse tantes. Haar korte verhalen zijn warmer en minder spottend, maar even goed in het neerzetten van ouderen met karakter.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Wie Hendriks korte notities met een snelle grap aan het eind kon waarderen, vindt bij Nico Dijkshoorn hetzelfde ritme. Zijn eerste bundel gaat niet over ouderdom, maar heeft wel die droogheid en de neiging om klein leed groot te maken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
