van Martin Bril
Kenmerkend: korte hoofdstukken, toegankelijk en met humor.
Martin Bril
Waarom deze past
De kastanjeknoppen op Brils vensterbank en de eerste blote benen op straat horen bij elkaar: Rokjesdag bundelt zijn lentestukken, met de column uit 1996 waarin hij die dag voor het eerst beschreef. Dezelfde blije blik, nu helemaal op het voorjaar gericht.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een tak in een fles kan bij Bril een hele column dragen, en Verbogt heeft aan net zo weinig genoeg. Zijn korte stukken zijn iets dromeriger en verwarder dan De zon schijnt, met dezelfde vriendelijke spot op de verteller zelf.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Van het weerbericht tot de perfecte stoel: De zon schijnt draait om kleine huiselijke genoegens. Sylvia Witteman schreef tien jaar lang voor Libelle over de keerzijde daarvan, met net zoveel zelfspot en iets meer tegenzin.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een café vol vaste gasten is voor Carmiggelt wat een tak op de vensterbank voor Bril is: een aanleiding om naar mensen te kijken. Alle stukken uit Kroeglopen 1 en 2 staan hier bij elkaar, weemoediger en meer gesprek dan observatie.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een bundel die zich opdient als medicijn tegen de sleur sluit aan bij Brils jacht op het lichtpuntje van de dag. Herman Pieter de Boer geeft elf korte verhalen met verzonnen figuren, waar Bril vooral zijn eigen leven gebruikt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Waar Bril blij wordt van een goed radiobericht, kijkt Godfried Bomans weemoedig en geestig terug op een verdwenen tijd. Ouderwetser in taal, maar met hetzelfde talent om iets kleins groot te maken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De melancholie onder Brils lichte columns vind je ook bij Kees van Kooten, die in zes autobiografisch ogende verhalen en drie gedichten terugkijkt op het gewone leven. Meer weemoed, minder zon, en het spel met taal dat je van hem verwacht.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De perfecte stoel is voor Bril wat een goede pass is voor Koch: iets kleins om lang over na te denken. Deze voetbalstukken zijn droger en minder zonnig dan De zon schijnt, maar de schrijver is net zo verliefd op zijn onderwerp.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Pure lichtheid zonder een spoor van chagrijn: dat deelt De zon schijnt met de Jeeves-verhalen van Wodehouse. Bertie Wooster is een onhandige rijke vrijgezel en geen columnist, maar ook hier lees je elk verhaal in één ruk uit.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De zon schijnt is een boek voor het voorjaar, dit is er een voor december. Verbogt kijkt met de ogen van een volwassene die nooit helemaal is opgehouden met geloven, en dat geeft dezelfde knusse warmte als de stukjes van Bril.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Een bloemlezing uit al het werk van Godfried Bomans is een goede volgende stap na Bril: korte stukken, veel humor en een verteller die zichzelf niet te serieus neemt. Ouder en wat plechtiger van taal, maar met hetzelfde oog voor het kleine.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Wim de Bie
Waarom deze past
Brils optimisme heeft een tegenpool in meneer Foppe, de eenzaamheidsgenieter van Wim de Bie. Deze keuze uit drie Foppe-boeken met nieuw werk van het Bieslog is absurder, maar net zo kort en precies geobserveerd.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
