Ook in Operatie koekoek gebeurt iets wat de natuur niet toelaat: een heel Engels dorp valt urenlang bewusteloos. Wyndham bouwt de dreiging net als Asimov en Silverberg langzaam op en volgt hoe gewone mensen erop reageren.
Dick vertelt, net als Ondergang, vanuit meerdere personen die elk een stuk van een veranderde wereld zien, hier een Amerika dat na een verloren oorlog is opgedeeld. Literairer en raadselachtiger, met dezelfde langzame opbouw.
Gedeeld: langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Kalgash ziet een verduistering naderen, Clarke laat een raadselachtig bouwwerk uit de ruimte dichterbij komen. Hij vertelt met de koele verwondering van een wetenschapper, zoals de astronoom in Ondergang, maar zonder het gevoel van onheil.
Gedeeld: langzaam opbouwend, toegankelijk en epische wereld
Vinge zet een vreemde ster centraal en vertelt vanuit meerdere kampen tegelijk, zoals Ondergang zijn verduistering via vier hoofdpersonen benadert. Een astronomisch raadsel met wisselende vertellers, groter, trager en complexer.
Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere vertellers en spanning
Ondergang wisselt tussen een astronoom, een archeologe, een psycholoog en een journalist; Brin laat de verschillende rassen van zijn verborgen planeet om beurten aan het woord. Een even grondig uitgedachte wereld, alleen veel uitgebreider.
Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere vertellers en epische wereld
Matheson laat Robert Neville als schijnbaar enige overlevende achter in een door een virus leeggeveegde wereld. Psychologisch en benauwend, met één verteller in plaats van vier zoals in Ondergang, en veel korter.
Op Kalgash weigert men te geloven wat de geleerden voorspellen; in Web gaan idealisten met grote plannen naar een afgelegen eiland en onderschatten ze waar ze aan beginnen. Wyndham laat het onheil net zo traag aanzwellen als Asimov en Silverberg.
Ondergang laat een wereld zien vlak voor de afgrond, Blade runner een wereld er net overheen, in een verlaten en stoffig San Francisco. Dick is psychologischer en somberder, maar de gespannen sfeer van een beschaving die haar grip verliest is dezelfde.
Net als in Ondergang zit de spanning bij Clarke in mensen die een natuurverschijnsel niet in de hand hebben: een toeristenboot raakt bedolven op de maan. Hij volgt de redding vanuit verschillende hoeken, vlot en technisch precies.
Heinlein bouwt de paniek sneller op dan Asimov en Silverberg: na een landing in Iowa nemen parasieten de ene mens na de andere over. De angst voor een dreiging die een hele samenleving ontwricht, is dezelfde als op Kalgash.
Bij Peter Schaap leven de mensen in diepe schachten onder de grond, omdat zwermen insecten de aarde hebben overgenomen. Nederlandse sciencefiction met dezelfde duistere sfeer als Ondergang en leiders die de dreiging liever niet zien.
Murakami laat twee verhaallijnen elkaar afwisselen, zoals Ondergang tussen zijn hoofdpersonen wisselt: een futuristisch Tokyo en een vreemde, afgesloten plek. Literairer en dromeriger, maar ook hier draait het om het einde van een wereld.
Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend en psychologisch