Nog een Wyndham, en weer een kleine gemeenschap die iets niet-menselijks tegenover zich vindt. Waar Midwich met zijn kinderen met gouden ogen zit, krijgen de pioniers op een verlaten eiland in de Stille Oceaan te maken met spinnen die zich vreemd gedragen.
Een stille invasie die zich in gewone mensen nestelt: in Midwich via de kinderen, bij Heinlein via parasieten die zich op iemands rug vastzetten. Heinlein drukt het tempo flink op en maakt er een jacht van, Wyndham blijft rustiger en dorpser.
Net als het dorp Midwich moet een kleine groep hier samen beslissen hoe ze met een onbegrijpelijke situatie omgaan. Bervoets houdt het bij acht mensen in een schoolgebouw en kijkt scherper naar wat angst met hun onderlinge verhoudingen doet.
Peeters laat een fotografe door een vergeten, snikheet achterland trekken, waar de bewoners haar in de gaten houden. Dat gevoel bekeken te worden door een groep die als één blok optreedt, kent ook wie de kinderen van Midwich heeft ontmoet; Peeters is duisterder en literairder.
Wat doe je met een tegenstander waarvan je de logica niet kent? Lem stelt die vraag op de planeet Regis III, Wyndham in een Engels dorp. Lem is koeler en technischer, met dezelfde langzaam stijgende dreiging.
Gedeeld: beklemmend, langzaam opbouwend en spanning
Ook Matheson begint in een herkenbare, gewone omgeving die ongemerkt door iets anders is overgenomen. Waar Midwich als dorp moet beslissen, staat Robert Neville er alleen voor; dat maakt het boek grimmiger en nog beklemmender.
Wells' eiland en Wyndhams dorp stellen dezelfde vraag: wat gebeurt er als mensen iets in hun midden krijgen dat net niet menselijk is? Prendick belandt na een schipbreuk tussen de schepsels van Moreau; duisterder en meer horror dan Operatie koekoek.
Een klein dorp moet beslissen hoe het omgaat met nieuwkomers die het niet kan tegenhouden: bij Peeters zijn het vluchtelingen uit het oosten, bij Wyndham kinderen die opvallend snel groeien. Peeters is politieker en grimmiger, de morele vraag is dezelfde.
Gedeeld: beklemmend, duister en langzaam opbouwend
Heinlein laat een gesloten gemeenschap aan boord van een generatieschip zien die niet weet wat er buiten haar grenzen ligt. Net als in Midwich draait het om een kleine wereld die zich iets moet afvragen wat niemand wil weten; meer avontuur, minder dreiging.
Gedeeld: beklemmend, langzaam opbouwend en toegankelijk