Robert Neville probeert alleen te overleven in een ingestorte wereld; bij Butler doet de jonge Lauren dat in een Californië dat door klimaat en economie in chaos ligt. Langer en hoopvoller, maar net zo somber over wat er van beschaving overblijft.
Neville is een van de laatste mensen, en Wyndhams hoofdpersoon is een van de weinigen die nog kan zien nadat bijna heel Engeland blind werd. Een Engelse klassieker over overleven tussen de restanten van de beschaving, iets rustiger dan Matheson.
Neville is de laatste van zijn soort, en Wyndhams David hoort ook bij een kleine groep die anders is dan de rest. Minder bloed en meer dystopie, in een streng gelovige gemeenschap generaties na een ramp, met dezelfde eenzaamheid.
Robert Neville jaagt overdag op wat hem 's nachts belaagt; bij Dick jaagt premiejager Rick Deckard op androïden in een half verlaten San Francisco. Allebei sombere, psychologische klassiekers over een eenzame man in een kapotte wereld.
Matheson sluit Neville op in zijn huis, Crouch zet Ethan Burke vast in Wayward Pines, een dorp waar iets ernstig mis is. Deze bundeling van de eerste twee delen is sneller en meer thriller, met eenzelfde gevoel van isolement.
Een man alleen tussen wezens die op mensen lijken maar het niet meer zijn: Wells zet schipbreukeling Edward Prendick op een afgelegen eiland. Een korte, verontrustende klassieker die net als I am legend twijfelt aan de grens tussen mens en dier.
Matheson laat je de stilte van een uitgestorven stad voelen; Marion Zimmer Bradley doet dat met een afgelegen stadje en een verlaten gebouw op de heuvel. Een gothic griezelroman, trager en sfeervoller dan Matheson.
Gedeeld: beklemmend, duister en langzaam opbouwend
Matheson laat zien wat er overblijft na de ramp, Heinlein hoe een samenleving verstikt onder een theocratie die met angst en propaganda regeert. Avontuurlijker en politieker, maar net zo duister over waar mensen toe in staat zijn.
Robert Neville blijft koppig waar hij is, terwijl alles om hem heen verdwijnt. Moorcock kiest de tegenovergestelde weg en laat een groep vluchten naar een nieuwe planeet: een sombere, ouderwetse sf-roman over wat je achterlaat.
Een stad die zelf een vijand wordt: Neville in zijn verlaten Los Angeles, de dichter bij Simmons in een broeierig Calcutta. Simmons schrijft benauwder en literairder, met dezelfde langzaam groeiende angst.
Matheson schrijft over rouw en eenzaamheid na een ramp, en Straub begint bij een moeder die haar dochtertje van negen verliest en in Londen opnieuw begint. Een stil, beklemmend spookverhaal, met minder actie en evenveel psychologie.
Wie bij Matheson vooral de onrust van de nachten en de stilte in huis voelde, vindt bij Mariana Enríquez korte verhalen waarin het griezelige zich in gewone levens nestelt. Vreemder, politieker en Argentijns.