Nic krijgt een hellehond en ontdekt dat haar vader veel voor haar verzwijgt; Samuel Blink stapt net zo onvoorbereid een avontuur in. Haig schrijft met een knipoog naar sprookjes en een gevaarlijk bos, net zo vlot en spannend.
Nic moet het met haar vrienden opknappen omdat haar vader dingen achterhoudt, en in Caprona redden de jongste leden van twee ruziënde toverfamilies de zaak. Een klassieker uit 1980, ouder van toon, maar even geestig en vol spreuken.
Gedeeld: toegankelijk, uitgewerkt magiesysteem en snel tempo
Cassidy ziet geesten en reist met haar ouders van stad naar stad, zoals Nic met haar vader steeds verhuist. Schwab maakt het griezeliger, Angie Thomas grappiger, maar beide meisjes merken dat hun gave meer betekent dan ze dachten.
Net als Nic merkt Ravi dat magie meer met haar te maken heeft dan ze dacht, terwijl haar familie het al zwaar genoeg heeft. Rooseboom schrijft dichter bij huis en ontroerender, met dezelfde vaart.
Eefje kan met dieren praten, Nic krijgt een hellehond als huisdier: in beide boeken draagt een bijzondere band tussen een meisje en een dier het verhaal. Haig is rustiger en dromeriger dan Angie Thomas.
Wie bij Nic Blake vooral lachte om de gevaarlijke beesten en de grappige bijfiguren, vindt in De spokenjagers dezelfde mix van griezel en humor. Funke schrijft korter en voor iets jongere lezers.
Melle ziet 's nachts een wezentje dat niemand anders gelooft, en net als Nic ontdekt hij dat er een verborgen magische wereld vlak naast de onze bestaat. Myjer is knusser en grappiger, met minder gevaar.
Nic mag van haar vader niet aan magie beginnen, Eddie mag niet op de zolder komen. Van de Vendel maakt van zo'n verbod een avontuur vol fantasie, voor iets jongere lezers en met veel humor.
Angie Thomas haalt haar magie uit Afro-Amerikaanse verhalen, Do van Ranst uit Vlaamse volksverhalen: in beide boeken komen oude legenden tot leven. Niet bang te krijgen is korter en voor jongere lezers, met net zo veel griezelplezier.
Lindsey Kelk mengt een sprookjesheldin met veel humor, en wie de grappige kant van Nic Blake waardeerde, zit hier goed. Minder spannend, meer knipoog naar Assepoester.
Rufus de huiskat stapt het woud in en moet de regels van een hele nieuwe wereld leren, net als Nic die ineens alles over de Buitengewone wereld te weten komt. Erin Hunter schrijft met dieren als helden en houdt de spanning hoog.