Jonge vrouwen die na een date om het leven komen: Misstap en De dorst vertrekken vanuit dezelfde angst rond datingapps. Jo Nesbø maakt er een lange, harde Harry Hole-zaak van in Oslo, waar Van Vuuren in het Haagse duingebied blijft.
Een zinderende zomer en een Nederlandse stad in de greep van een dader: Lieneke Dijkzeul zet die broeierige sfeer net zo neer als Misstap. Haar rechercheteam rond Paul Vegter krijgt meer ruimte, met een wat literairdere toon.
Misstap laat een stad schrikken van meerdere vrouwen die op dezelfde manier zijn toegetakeld, en Mo Hayder begint haar reeks met precies zo'n vondst in Londen. Hayder is veel grimmiger en gedetailleerder, dus dit is voor wie hard werk niet schuwt.
Wie bij Misstap vooral het forensische speurwerk naar de dader volgde, kan verder met Kathy Reichs. Temperance Brennan werkt als antropoloog in Montreal, met meer laboratorium en minder buurtsfeer dan in Den Haag.
Ook Patricia Cornwell begon haar reeks met een stad die beeft voor een dader die het op vrouwen gemunt heeft. Misstap verplaatst zo'n angst naar de Haagse duinen en Tinder, Cornwell naar Richmond en het mortuarium van Kay Scarpetta.
Misstap en Erfelijk belast volgen allebei het spoor van jonge vrouwen die op dezelfde manier sterven, in een grote stad waar iedereen langs elkaar heen leeft. Mark Billingham maakt er een Londense Tom Thorne-zaak van, met droge humor tussen het zware werk.
Een dader met een vast patroon en een stad die de adem inhoudt: in Misstap is dat Den Haag, bij Ian Rankin Londen. Inspecteur Rebus is hier even weg uit Edinburgh, wat het boek een ander ritme geeft.
Misstap jaagt op een moordenaar die toeslaat in een hete zomer aan zee, De poppenspeler op een dader die na jaren stilte terugkeert. Stuart MacBride is pikzwart en Schots, met een rechercheur die nog meer op het randje werkt dan het Haagse team.
De flap van Misstap waarschuwt voor je buren, en Peter Robinson laat in Nasleep zien wat er gebeurt als zo'n buurman inderdaad iets verbergt. Het boek kijkt vooral naar wat zo'n ontdekking met een straat doet, psychologischer en trager.
Net als in Misstap heeft de dader in Het einde van pi een vast ritueel, maar Franck Thilliez legt er een laag raadsels overheen. Rechercheur Lucie Henebelle duikt in een oude zaak: Frans, intens en duister.
Een moordenaar die zijn slachtoffers bewust tekent: dat gruwelijke detail delen Misstap en dit Lincoln Rhyme-boek van Jeffery Deaver. Deaver draait het om forensisch speurwerk in New York, met veel techniek en wendingen.
In Misstap houdt Den Haag de adem in voor een dader die keer op keer toeslaat, en in Gerechtigheid beleeft Schotland hetzelfde rond iemand die een oude, beruchte zaak lijkt na te doen. Ian Rankin geeft Rebus een onderzoek vol herinneringen aan vroeger.